Rhinoptilus

Rhinoptilusrodzaj ptaka z rodziny żwirowcowatych (Glareolidae).

Rhinoptilus[1]
Strickland, 1852[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – nocobieg dwuobrożny (R. africanus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd mewowce
Parvordo Larida
Nadrodzina Glareoloidea
Rodzina żwirowcowate
Rodzaj Rhinoptilus
Typ nomenklatoryczny

Cursorius chalcopterus Temminck, 1824

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce i w Indiach[7].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 20–29 cm, rozpiętość skrzydeł do 58 cm; masa ciała 69–220 g[7].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Macrotarsius: gr. μακρος makros „długi”; nowołac. tarsus „goleń, noga”, od gr. ταρσος tarsos „podeszwa stopy”[8].
  • Rhinoptilus: gr. ῥις rhis, ῥινος rhinos „nozdrza”; πτιλον ptilon „pióro”[8]. Nowa nazwa dla Macrotarsius Blyth, 1848.
  • Chalcopterus: epitet gatunkowy Cursorius chalcopterus Temminck, 1824; gr. χαλκοπτερος khalkopteros „ze skrzydłami o metalicznym odcieniu, brązowoskrzydły”, od χαλκος khalkos „brąz, miedź”; -πτερος -pteros „-skrzydły”, od πτερον pteron „skrzydło”[8]. Gatunek typowy: Cursorius chalcopterus Temminck, 1824.
  • Hemerodromus: gr. ἡμεροδρομος hēmerodromos „długodystansowy biegacz, kurier”, od ἡμερα hēmera „dzień”; δρομος dromos „bieganie”, od τρεχω trekhō „biegać”[8]. Gatunek typowy: Hemerodromus cinctus von Heuglin, 1863.
  • Smutsornis: marszałek polny Jan Christiaan Smuts (1870–1950), południowoafrykański polityk, pisarz, filozof, premier w latach 1919–1924 i 1939–1948; gr. ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”[8]. Gatunek typowy: Cursorius africanus Temminck, 1807.

Podział systematycznyEdytuj

Takson o niejasnym pokrewieństwie w stosunku do innych taksonów z rodziny Glareolidae[9]. Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:

PrzypisyEdytuj

  1. Rhinoptilus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. H.E. Strickland. List of Birds procured in Kordofan by Mr. J. Petherick. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 18, s. 220, 1852 (ang.). 
  3. E. Blyth. Report of Curator Zoological Department. „The Journal of the Asiatic Society of Bengal”. 17 (1), s. 254, 1848 (ang.). 
  4. H.G.L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Dresden und Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. xxx. (niem.)
  5. T. von Heuglin. Description of a new African Plover. „The Ibis”. 5, s. 31, 1863 (ang. • łac.). 
  6. A. Roberts. Review of the Nomenclature of South African Birds. „Annals of the Transvaal Museum”. 8, s. 202, 1922 (ang.). 
  7. a b G.L. Maclean: Family Glareolidae (Coursers and Pratincoles). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona: Lynx Edicions, 1996, s. 378–379. ISBN 84-87334-20-2. (ang.)
  8. a b c d e Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  9. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Glareolidae Brehm,CL, 1831 - żwirowcowate - Coursers and pratincoles (Wersja: 2015-09-05). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-01-29].