Otwórz menu główne
Rzut rożny
Gol „olimpijski” Cesáreo Onzariego. Mecz Argentyna – Urugwaj, 1924.

Rzut rożny, także róg, korner (ang. corner kick) – w piłce nożnej sposób wznowienia gry poprzez wykop piłki z narożnika boiska.

Przyznaje się go, gdy piłka całym obwodem, ostatnio dotknięta przez zawodnika drużyny broniącej, przeszła linię końcową (zarówno po podłożu jak i w powietrzu) i nie została zdobyta bramka w sposób opisany w Artykule 10 Przepisów Gry w Piłkę Nożną. Bramka z rzutu rożnego może być zdobyta wyłącznie na drużynie przeciwnej.

Wykonywanie rzutu rożnegoEdytuj

Piłkarz wykonujący rzut rożny jest zobowiązany do ustawienia piłki w polu rożnym boiska wskazanym uprzednio przez sędziego. Aby rzut został prawidłowo wykonany piłka musi zostać kopnięta przez zawodnika drużyny atakującej (interpretacja FIFA mówi, że wystarczy by piłka została dotknięta przez wykonawcę rzutu i poruszyła się, nawet gdy nie opuści pola rożnego[potrzebny przypis]). W momencie wykonywania rzutu z rogu zawodnicy drużyny broniącej pozostają w odległości co najmniej 9,15 m od piłki, aż do momentu prawidłowego wprowadzenia piłki do gry.

Można zdobyć bramkę bezpośrednio z rzutu rożnego (tzw. gol olimpijski, hiszp. gol olímpico), jednakże jest to trudne i zdarza się rzadko.

Przy rzucie rożnym nie uwzględnia się pozycji spalonej.

BibliografiaEdytuj