SPOT 7
SPOT 7 (fr. Satellite Pour l’Observation de la Terre, dosł. satelita obserwacyjny Ziemi) – sztuczny satelita obserwacji Ziemi, oferujący komercyjne zdjęcia terenu wysokiej rozdzielczości. Obsługiwany przez Spot Image, firmę ulokowaną w Tuluzie, obecnie kontrolowaną przez grupę Airbus.
Indeks COSPAR |
2014-034A |
---|---|
Indeks NORAD |
40053 |
Państwo | |
Zaangażowani | |
Model satelity |
AstroBus-L (AstroSat-500 Mk.2)[1] |
Rakieta nośna | |
Miejsce startu | |
Orbita (docelowa, początkowa) | |
Perygeum |
703,7 km[4] |
Apogeum |
706,3 km[4] |
Okres obiegu |
98,79 min[5] |
Nachylenie |
98,2°[1] |
Czas trwania | |
Początek misji | |
Wymiary | |
Kształt |
ośmiościan |
Wymiary |
~ 1,55 × 1,75 × 2,7 m[5] |
Masa całkowita |
Przebieg misji
edytujUmieszczony na orbicie okołobiegunowej przez indyjską rakietę nośną Polar Satellite Launch Vehicle 30 czerwca 2014 r.[2][7] Satelita odłączył się od rakiety nośnej 18 minut po starcie. Pierwszy kontakt, o 05:34 GMT, nawiązała stacja naziemna w Inuvik w Kanadzie, potwierdzając rozłożenie się paneli ogniw słonecznych i nadawanie telemetrii. Kolejna sesja łączności o 07:25 GMT, ze stacją w szwedzkiej Kirunie, potwierdziła ustabilizowanie położenia satelity, naładowanie baterii i poprawne utrzymywanie temperatury. Drugiego lipca przesłano do satelity pierwsze komendy. Jeszcze tego samego dnia odebrano w Tuluzie pierwsze zdjęcia z orbity[8].
W dniu 3 lipca satelita wykonał serię manewrów orbitalnych mających po około 10 dniach zapewnić docelowe położenie na orbicie, synchronizowane z satelitami SPOT 6, Pleiades 1A i 1B. zajął swoją ostateczną pozycję na orbicie[8].
Czwartego lipca 2014 r. Airbus opublikował pierwsze zdjęcia wykonane przez SPOT 7, prezentując możliwości satelity[9]. Misja SPOT planowana jest przynajmniej do 2024 roku[10]. Kalibracja instrumentu potrwa do połowy września, i będzie przeprowadzana również we współpracy z satelitą SPOT 6. Pracę komercyjną satelita podejmie w IV kwartale 2014.[8]
Budowa i działanie
edytujJest on bliźniaczym satelitą dla wystrzelonego 9 września 2012 SPOT 6 i dzieli z nim orbitę, w przesunięciu o 180°, tj. orbituje po przeciwległej stronie kuli ziemskiej[2]. Orbita satelitów SPOT 6 i 7 jest heliosynchroniczna[5] (równik przekraczany o 10:30 czasu lokalnego)[11], co zwiększa spójność dostarczanych zdjęć. Na takiej samej orbicie krążą również francuskie satelity Pleiades 1A i 1B - wszystkie 4 statki są rozmieszczone wobec siebie co 90°.
Dane mogą być zapisywane w pamięci stałej o pojemności 850 Gbitów, ze 128-bitowym szyfrowaniem AES[6].
Energię elektryczną zapewniają trzy rozkładane panele ogniw słonecznych (trójzłączowych, na GaAs)[6] o łącznej rozpiętości 5,4 m². Zasilają one akumulatory litowo-jonowe.
Dane telemetryczne są przekazywane w paśmie X (z redundantnym nadajnikiem; antena Isoflux, modulacja QPSK) z prędkością 300 Mbps[5]. Telemetria przesyłana jest w paśmie S.
Za utrzymywanie położenia statku odpowiedzialne są, m.in. odbiornik GPS i szukacze gwiazd[8]. Statek jest stabilizowany trójosiowo, za pomocą zestawu 4 kół reakcyjnych i 3 magnetycznych. Dzięki możliwości bardzo szybkiego obrotu (30º w 12 sekund), utrzymywanej przez system CMG, możliwe jest wykonanie nawet 5 skanowań obszaru podczas 1 przelotu nad nim.[6]
Napęd główny satelity stanowi odrzutowy silnik chemiczny na jednoskładnikowy materiał pędny[6].
NAOMI
edytujOba satelity, SPOT 6 i 7, wyposażone są w jeden instrument optyczny zbudowany z dwóch identycznych teleskopów Korscha (o nazwie New AstroSat Optical Modular Instrument - NAOMI[6]) o aperturze 200 mm.
Detektory (7000 pikseli lub 4×1750 pikseli) teleskop rejestrują fale elektromagnetyczne w zakresie 450-750 nm, w trybie panchromatycznym, lub w trybie multispektralnym:[6]
- niebieski: 450-520 nm
- zielony: 530-600 nm
- czerwony: 620-690 nm
- NIR: 760-890 nm
Według danych operatora każdy wykonuje zdjęcia z rozdzielczością 1,5-2,5 metra w trybie panchromatycznym i 12-bitową głębią (-610 m w trybie multispektralnym)[6] wzdłuż ścieżki o szerokości 60 km[12], z naturalnym odwzorowaniem kolorów i ortorektyfikacją (geometryczną korekcją artefaktów wynikłych z różnic w wysokości i nachyleniu terenu) w standardzie, co jest istotne dla ortofotomap[13]. Para satelitów zdolna jest pokryć do 6 milionów km² terenu dziennie, codziennie odwiedzać dowolny punkt na Ziemi czy dostosować się do zamówień składanych w ostatniej chwili. Jeden satelita będzie przeciętnie fotografował 2,2 mln km²[6].
NAOMI mogą pracować w trzech trybach[14]:
- Pojedynczy tryb mono: 60 km × 600 km
- Podwójny tryb mono: 120 km × 120 km lub 60 km × 180 km
- Stereo – 60 km × 60 km
Przypisy
edytuj- ↑ a b Gunter Krebs: SPOT 6, 7. Gunter's Space Page. [dostęp 2014-07-20]. (ang.).
- ↑ a b c d Hubert Bartkowiak: SPOT 7 na orbicie. Kosmonauta.net, 2014-06-30. [dostęp 2014-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-20)]. (pol.).
- ↑ a b William Graham: India’s PSLV successfully lofts SPOT 7 and companions. NASASpaceFlight.com, 2014-06-30. [dostęp 2014-07-20]. (ang.).
- ↑ a b Real Time Satellite Tracking and Predictions - SPOT 7. n2yo.com. [dostęp 2014-07-20]. (ang.).
- ↑ a b c d e Dane techniczne: SPOT 6 i SPOT 7. [dostęp 2014-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-20)].
- ↑ a b c d e f g h i SPOT-6 and SPOT-7. EOportal. [dostęp 2014-07-23]. (ang.).
- ↑ K S Jayaraman: India’s PSLV Rocket Lofts Airbus Spot 7 Satellite. Spacenews.com, 2014-06-30. [dostęp 2014-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-20)]. (ang.).
- ↑ a b c d All Systems “Go” for SPOT 7. Airbus Defence & Space. [dostęp 2014-07-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-29)]. (ang.).
- ↑ Hubert Bartkowiak: Pierwsze zdjęcia z satelity SPOT 7. Kosmonauta.net, 2014-07-08. [dostęp 2014-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-20)]. (pol.).
- ↑ SPOT 6 and SPOT 7 Satellite Imagery. astrium-geo.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-08)]., Airbus Defence&Space (ang.)
- ↑ Satellite: SPOT-7. WMO. [dostęp 2014-07-23]. (ang.).
- ↑ Bora-Bora okiem SPOT 6. [w:] geoforum.pl [on-line]. Geodeta Sp. z o.o., 2012-09-14. [dostęp 2014-07-14].
- ↑ SPOT 6 and SPOT 7 Satellite Imagery. astrium-geo.com. [dostęp 2014-07-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-08)]. (ang.).
- ↑ SPOT 1 – 7. Apollo Mapping. [dostęp 2014-07-23]. (ang.).