Otwórz menu główne

Siemion Prochorowicz Dawydow (ros. Семен Прохорович Давыдов; ur. w lutym 1909 we wsi Bazarnyje Mataki (Базарные Матаки), gubernia riazańska, zm. 28 maja 1959 w Swierdłowsku) – pułkownik radzieckich organów bezpieczeństwa, st. doradca MWD/MBP ZSRR przy MBP PRL.

Siemion Dawydow
pułkownik bezpieczeństwa państwowego ZSRR
Data i miejsce urodzenia luty 1909
Bazarnyje Mataki, gubernia riazańska
Data i miejsce śmierci 28 maja 1959
Swierdłowsk
Starszy Doradca NKWD przy MBP w Warszawie
Okres od 1946
do 1950
Przynależność polityczna WKP (b)
Poprzednik Nikołaj Sieliwanowski
Następca Michaił Biezborodow
Odznaczenia
Order Czerwonego Sztandaru Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order Znak Honoru Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Urodził się w rodzinie rosyjskich chłopów i pracował w gospodarstwie rodziców do 1927. Był funkcjonariuszem milicji w wioskach Bolszyje Tigany (Большие Тиганы), Bazarnyje Mataki (Базарные Матаки) i Nowo-Alkiejewo (Ново-Алькеево) (1928–1930), pracownikiem kołchozu „Pobieda” w Bazarnych Matakach (1930), sekretarzem Zarządu Kołchozów w Spasku Tatarskiej ASSR (1930), sekretarzem Zarządu Związku Spółdzielni Rolniczych „Tatchlebżywsojuz” (Татхлебживсоюз) w Bazarnych Matakach (1930–1931).

Służył we Flocie Bałtyckiej, jako sierżant, operator radiowy zespołu łodzi podwodnych w Kronsztadzie (1931–1935).

Ukończył Instytut Handlu Radzieckiego im. Engelsa w Leningradzie (1935–1939) i Wieczorowego Instytutu Marksizmu-Leninizmu przy Zarządzie Politycznym Północnej Grupy Wojsk (1947–1949).

W organach NKWD-NKGB-MGB-MWD-KGB: słuchacz Wyższej Szkoły NKWD ZSRR (1939); na kierowniczych stanowiskach w zarządzie NKWD obwodu penzeńskiego (1939–1944); naczelnik grupy specjalnej I Frontu Nadbałtyckiego (1944); naczelnik grupy operacyjnej wojsk NKWD I Frontu Białoruskiego (1945); starszy instruktor, zastępca starszego doradcy NKWD-MWD ZSRR przy MBP PRL (1945–1946); starszy doradca MWD/MBP ZSRR przy MBP PRL (1946–1950); przedstawiciel MBP ZSRR w NRD (1950–1951); zastępca dowódcy Grupy Radzieckich Wojsk Okupacyjnych w Niemczech (1950–1951); zastępca naczelnika zarządu KGB obwodu swierdłowskiego (1951–1959).

Był odznaczony polskimi odznaczeniami: 13 grudnia 1945 Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy[1], 21 lipca 1946 Złotym Krzyżem Zasługi[2].

Stopnie: st. lejtnant BP (1942), major BP (1943), podpułkownik BP (1944); pułkownik (1955).

Był kandydatem WKP(b) od 1932, członek od 1938.

PrzypisyEdytuj

  1. Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 13 grudnia 1945 r. w sprawie odznaczeń w uznaniu zasług w służbie nad utrzymaniem ładu i bezpieczeństwa w demokratycznej Polsce (M.P. z 1946 r. nr 16, poz. 28).
  2. Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 21 lipca 1946 r. o odznaczeniach funkcjonariuszy Bezpieczeństwa Publicznego za wzorową służbę (M.P. z 1947 r. nr 12, poz. 28).

BibliografiaEdytuj