Simitli (bułg. Симитли[3]) – miasto w południowo-zachodniej Bułgarii, w obwodzie Błagojewgrad. Centrum administracyjne gminy Simitli. Według danych Narodowego Instytutu Statystycznego, 31 grudnia 2011 roku miasto liczyło 6696 mieszkańców.

Simitli
Симитли
Ilustracja
Centrum miasta
Państwo  Bułgaria
Obwód Błagojewgrad
Gmina Simitli
Prawa miejskie 1969
Kmet Apostoł Apostołow
Powierzchnia 36,366 km²
Wysokość 323 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

6 696[1]
Nr kierunkowy 0748
Kod pocztowy 2730[2]
Tablice rejestracyjne E (Бл)
Podział miasta 1 dzielnica
Położenie na mapie Bułgarii
Mapa konturowa Bułgarii, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Simitli”
Ziemia41°53′36,24″N 23°06′29,16″E/41,893400 23,108100
Portal Bułgaria
Cerkiew Zaśnięcia Bogurodzicy

PołożenieEdytuj

Miasto położone jest w kotlinie Simitlijskiej. Przez Simitli płynie Struma, dzieląc miasto na dwie części – Simitlę i dzielnicę Oranowo oraz uchodząca tu do Strumy Gradewska.

HistoriaEdytuj

Miejscowość powstała przy ciepłych źródłach wody mineralnej. Po raz pierwszy miejscowość była wspomniana w XV wieku pod nazwą Banja, w XVI wieku Simitlu (Simitlij). Nazwa pochodzi od rodzaju chleba – simit. W 1891 roku Georgi Strezow napisał o wsi:

Simitlija, na południe od Dżumai 4 godziny drogi wzdłuż prawego brzegu Strumy. W Simitlija rośnie najlepszy tytoń w okolicy. Wieś ma kilka jadłodajni. Dwieście trzydzieści budynków, wszyscy Pomacy[4].

W czasie wojen bałkańskich w 1912 roku stoczona została tu bitwa pod Simitli. W 1913 roku w trakcie II wojny bałkańskiej Simitli było w granicach Bułgarii. Wtedy miejscowość zasiedlali liczny muzułmanie. W 1916 roku wieś była w ruinach[5]. W latach 1943-1945 miejscowość nazywała się Izworite[6]. 1969 roku Simitli uzyskało status miasta.

DemografiaEdytuj

    Liczba mieszkańców[1]
    

ZabytkiEdytuj

Osoby związane z SimitliEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Справка за населението на гр. Симитли, общ. Симитли, обл. Благоевград. Код по ЕКАТТЕ - 66460 (bułg.). nsi.bg. [dostęp 2013-07-26].
  2. Baza kodów Pocztowych – Bułgaria (bułg.). geopostcodes.com. [dostęp 2013-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-29)].
  3. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej: Nazewnictwo geograficzne świata. Europa – część I. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2009, s. 57. [dostęp 2013-07-26]. (pol.)
  4. Георги. Стрезов: Два санджака от Източна Македония. Периодично списание на Българското книжовно дружество в Средец, кн. XXXVII и XXXVIII (bułg.). 1891. s. 21. [dostęp 2013-07-26].
  5. Гаджанов, Димитър Г: Мюсюлманското население в Новоосвободените земи, в: Научна експедиция в Македония и Поморавието 1916, Военноиздателски комплекс „Св. Георги Победоносец“, Университетско издателство „Св. Климент Охридски“ (bułg.). 1993. s. 244. [dostęp 2013-07-26].Sprawdź autora:1.
  6. Николай Мичев, Петър Коледаров: Речник на селищата и селищните имена в България 1878-1987. 1989.

Linki zewnętrzneEdytuj