Otwórz menu główne

Sitthichai Sitsongpeenong właśc. Anulak Jansuk[1] (taj.สิทธิชัย ศิษย์สองพี่น้อง; ur. 23 września 1991 w Buriram) – tajski kick-boxer oraz zawodnik boksu tajskiego, mistrz świata GLORY w wadze lekkiej.

Sitthichai Sitsongpeenong
Sitthichai w 2016
Sitthichai w 2016
Pseudonim Killer Kid
Data i miejsce urodzenia 23 września 1991[1]
Buriram
Obywatelstwo  Tajlandia
Wzrost 174[1] cm
Masa ciała 69[1] kg
Styl walki kick-boxing, boks tajski[1]
Kategoria wagowa lekka[1]
Klub Sitsongpeenong Muaythai
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 155[1]
Zwycięstwa 119
Przez nokauty 32
Porażki 30
Remisy 5

Spis treści

Kariera sportowaEdytuj

W wieku 11 lat zadebiutował w boksie tajskim[1]. Przez większą część kariery toczył walki na stadionach Lumpini i Rajadamnern[1], wygrywając większość swoich pojedynków. Po wygraniu kilku krajowych tytułów, rozpoczął światową karierę, tocząc zwycięskie pojedynki w Europie. W styczniu 2015 wygrał turniej Kunlun Fight wagi średniej, pokonując jednego wieczoru dwóch utytułowanych Holenderskich zawodników: Murthela Groenharta przez nokaut i Andy'ego Souwera na punkty. Wygrana nad zawodnikami światowego formatu pozwoliła Tajowi związać się z największą organizacją kickbokserską na świecie – GLORY.

W debiucie dla GLORY, wygrał turniej pretendentów, nokautując w półfinale Dawita Kirię i w finale Josha Jaunceya na punkty[1]. 6 listopada 2015 na GLORY 25, zmierzył się o mistrzostwo świata wagi lekkiej z Robinem van Roosmalenem, ostatecznie przegrywając kontrowersyjnie na punkty z Holendrem[2].

Od przegranej z Roosmalenem, był niepokonany w siedmiu kolejnych pojedynkach (zwycięstwa m.in. nad Maratem Grigorianem czy Dawitem Kirią[1]). Poza tym wygrywał finałowy turniej Kunlun Fight 2015 World MAX[3] oraz GLORY Contender Tournament. 25 czerwca 2016 ponownie zmierzył się z Roosmalenem o mistrzostwo wagi lekkiej. Tym razem w oczach sędziów lepszy okazał się Taj, wygrywając niejednogłośnie na punkty i zostając nowym mistrzem GLORY[4]. 10 grudnia 2016 na GLORY 36, obronił tytuł w rewanżowym pojedynku z Maratem Grigorianem, pokonując go jednogłośnie na punkty[5].

25 marca 2017 po raz drugi zachował tytuł GLORY, pokonując przed czasem Francuza Dylana Salvadora[6]. 1 lipca 2017 wziął udział w turnieju Wu Lin Feng gdzie zwycięzca otrzymywał możliwość walki o pas mistrzowski z mistrzem Yi Longiem. Sitthichai wygrał turniej pokonując w ćwierćfinale Holendra Hassana Toya na punkty, w półfinale 2 września 2017 Niemca Enriko Kehla, również na punkty[7], natomiast w finale 7 października tego samego roku wypunktował Rosjanina Dżabara Askierowa[8]. 4 listopada 2017 zmierzył się z Yi Longiem którego znokautował wysokim kopnięciem w drugiej rundzie i został mistrzem WLF[9].

16 lutego 2018 w swojej trzeciej obronie mistrzostwa Glory wagi lekkiej pokonał jednogłośnie na punkty Christiana Bayę[10], natomiast 12 maja 2018 pokonał jednogłośnie na punkty Tyjaniego Beztatiego z Maroka, broniąc tym samym czwarty raz mistrzostwo Glory[11].

Osiągnięcia[12][1]Edytuj

  • 2010: Nuit des Titans – 1. miejsce w turnieju (63.5 kg)
  • 2010: mistrz Nuit des Champions w kat. -64 kg
  • 2011: Fuktien Group – 2. miejsce w turnieju (66.2 kg)
  • 2012: Toyota Vigo Marathon – 1. miejsce w turnieju (67 kg)
  • 2012–2014: mistrz Tajlandii PAT w wadze półśredniej (66.6 kg)
  • 2013: 1–King – 1. miejsce w turnieju w kat. 70 kg
  • 2013: Toyota Vigo Marathon – 1. miejsce w turnieju (69.8 kg)
  • 2014: mistrz Stadionu Lumpinee w wadze półśredniej (66.6 kg)
  • 2014: Nuit des Champions K-1 Rules – 1. miejsce w turnieju w kat. 70 kg
  • 2015: Glory Lightweight Contender Tournament – 1. miejsce w turnieju wagi lekkiej (-70 kg)
  • 2015: The Fight League – 1. miejsce w turnieju
  • 2016: mistrz świata Kunlun Fight MAX w wadze średniej (-70 kg)
  • 2016: Glory Lightweight Contender Tournament – 1. miejsce w turnieju wagi lekkiej
  • 2016: mistrz świata GLORY w wadze lekkiej
  • 2017: Wu Lin Feng Yi Long Challenge Tournament – 1. miejsce (-71 kg)
  • 2017: mistrz świata Wu Lin Feng w kat. -71 kg

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k l Statystyk i rekord w kick-boxingu (ang.). glorykickboxing.com. [dostęp 2017-09-06].
  2. GLORY 25: Robin van Roosmalen zdaniem sędziów lepszy od Sitthichai'a Sitsongpeenonga! Wyniki! (pol.). fightsport.pl, 07.11.2015.
  3. Kunlun Fight 43: Sitthichai Sitsongpeenong wygrywa w turnieju, Artur Kyshenko lepszy od Murthela Groenharta! (pol.). fightsport.pl, 23.04.2016.
  4. GLORY 31: Sitthichai Sitsongpeenong odbiera pas Robinowi van Roosmalenowi! Wyniki! (pol.). fightsport.pl, 26.06.2016.
  5. K. Witek: Wyniki Glory 36 „Collision”: Rico Verhoeven pokonał Badr Hariego w drugiej rundzie, Doumbe nowym mistrzem kategorii półśredniej (pol.). mmanews.pl, 10.12.2016.
  6. GLORY 39: Cedric Doumbe i Sitthichai Sitsongpeenong obronili tytuły! Wyniki! (pol.). fightsport.pl, 2017-03-26. [dostęp 2017-09-06].
  7. Sitthichai pokonuje Enriko Kehla na Wu Lin Feng Yi Long Challenge Tournament w Chinach! Video (pol.). fightsport.pl, 2017-09-03. [dostęp 2017-09-06].
  8. WLF/ACB KB 11: Sitthichai Sitsongpeenong pokonuje Dzhabara Askerova i awansuje do walki z Yi Longiem! (pol.). fightsport.pl, 2017-10-12. [dostęp 2017-10-13].
  9. WLF: niesamowita walka Sitthichai i Yi Longa! Video (pol.). fightsport.pl, 2017-11-04. [dostęp 2017-11-09].
  10. Kyle Symes: GLORY 50 Results: Grigorian Stuns Groenhart, Sitthichai Cruises, Adegbuyi Claims Tournament (ang.). combatpress.com, 2018-02-16. [dostęp 2018-02-18].
  11. Glory 53: Sitthichai Stisongpeenong i Anisa Meksen z pasami! Wyniki (pol.). fightsport.pl, 2018-05-13. [dostęp 2018-05-13].
  12. Sitthichai Sitsongpeenong - profil (ang.). http://sitsongpeenong.com.

Linki zewnętrzneEdytuj