Skotnicki Potok

Skotnicki Potok (potocznie Skotniczanka lub Skotnica) – potok, prawobrzeżny dopływ Grajcarka. Ma źródła na południowych stokach Dzwonkówki, najwyżej położone znajduje się na wysokości 880 m. Spływa w kierunku południowym (z odchyleniem na zachód) dość głęboką doliną. Zbocza zachodnie tej doliny tworzy południowy grzbiet Dzwonkówki z wierzchołkami Wisielec (873 m), Kuśmierzowa (705 m), Biała Góra (681 m), Ciżowa Góra (649 m). Górną część zboczy wschodnich tworzy południowy grzbiet Przysłopu, dolną zachodnie stoki Bryjarki. Głównym dopływem jest płynący równolegle Czarny Potok. Uchodzi on do Skotnickiego Potoku u południowych podnóży grzbietu Przysłopu, na wysokości 516 m[1].

Skotnicki Potok
Ilustracja
Widok na południe, w tle jego ujście do Grajcarka
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Potok
Długość 3 km
Źródło
Miejsce Dzwonkówka
Wysokość 880 m n.p.m.
Współrzędne 49°27′51,1″N 20°28′39,5″E/49,464194 20,477639
Ujście
Recypient Grajcarek
Miejsce Szczawnica
Wysokość 434 m n.p.m.
Współrzędne 49°25′36,0″N 20°28′39,5″E/49,426667 20,477639
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście

Górna część doliny Skotnickiego Potoku (do ujścia Czarnego Potoku) jest całkowicie zalesiona, nieco poniżej ujścia Czarnego Potoku Skotnicki Potok płynie przez zabudowane obszary Szczawnicy (wzdłuż ulicy Skotnickiej) i po przepłynięciu około 900 m uchodzi do Grajcarka. Następuje to w miejscu o współrzędnych 49°25′36″N 20°28′05″E/49,426667 20,468056, na wysokości 434 m. Na należącym do Szczawnicy osiedlu Wygon, tuż po orograficznie lewej stronie Skotnickiego Potoku (469 m n.p.m.) znajduje się źródło wody mineralnej Pitoniakówka[1].

Na niektórych mapach źródłowy ciek Skotnickiego Potoku ma nazwę Biały Potok[2], jednak według urzędowego wykazu wód płynących Polski jest to nazwa nieprawidłowa[3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2012-09-10].
  2. Beskid Sądecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-080-5.
  3. Wykaz wód płynących Polski. [dostęp 2014-09-04].