Sobór Trójcy Świętej w Rydze

Sobór Trójcy Świętejprawosławny sobór w Rydze. Świątynia monasterska i parafialna; należy do dekanatu ryskiego eparchii ryskiej Łotewskiego Kościoła Prawosławnego[1].

Sobór Trójcy Świętej
Rīgas Svētās Trīsvienības katedrāle
sobór parafialny i monasterski
Ilustracja
Państwo  Łotwa
Miejscowość Greater Coat of Arms of Riga - for display.svg Ryga
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Parafia Trójcy Świętej w Rydze
Wezwanie Trójcy Świętej
Wspomnienie liturgiczne Święto Trójcy Świętej
(niedziela Pięćdziesiątnicy)
Położenie na mapie Rygi
Mapa lokalizacyjna Rygi
Sobór Trójcy Świętej
Sobór Trójcy Świętej
Położenie na mapie Łotwy
Mapa lokalizacyjna Łotwy
Sobór Trójcy Świętej
Sobór Trójcy Świętej
Ziemia56°57′48,0″N 24°08′52,2″E/56,963333 24,147833

HistoriaEdytuj

Sobór Trójcy Świętej w Rydze został wzniesiony dla żeńskiego monasteru Trójcy Świętej i św. Sergiusza z Radoneża w Rydze, powstałego w 1901 z przekształcenia żeńskiego towarzystwa prawosławnego opiekującego się młodymi kobietami i sierotami. Budowa soboru, który miał być główną cerkwią kompleksu klasztornego, rozpoczęła się w roku następnym. Car Mikołaj II przekazał na ten cel 75 tys. rubli, dalszą zbiórkę pieniędzy prowadziła również ihumenia klasztoru Sergia (Mansurowa). W 1907 poświęcono gotową świątynię. W kolejnych latach odwiedzali ją m.in. car Mikołaj II i premier Piotr Stołypin. W 1961 sobór, nadal pełniąc funkcje głównej świątyni monasterskiej, został dodatkowo przemianowany na katedrę eparchii ryskiej, gdyż dotychczasowa katedra, sobór Narodzenia Pańskiego w Rydze, została odebrana prawosławnym i zaadaptowana na planetarium.

ArchitekturaEdytuj

Sobór wzniesiony został w stylu bizantyjskim. Posiada pięć cebulastych kopuł, położonych w narożnikach obiektu na hełmach oraz ponad nawą. Kopuły zwieńczone są prawosławnymi krzyżami, poniżej kopuł znajdują się fryzy. Okna w soborze są półkoliste; budynek wzniesiony jest z cegły.

W soborze znajduje się dwurzędowy ikonostas przekazany na początku XX wieku przez cara Mikołaja II dla cerkwi św. Mikołaja w Lipawie, przeniesiony w 1961 do soboru Trójcy Świętej w Rydze. Z tego samego okresu pochodzą wykonane z brązu podświeczniki przed ikonami w dolnym rzędzie ikonostasu. Wyposażenie soboru tworzą przedmioty znajdujące się w nim od początku istnienia, jak i przeniesione z innych, zamykanych w różnych momentach ryskich cerkwi. Po zamknięciu po 1917 cerkwi św. Aleksego w Rydze w soborze znalazły się pochodzące z niej ikona św. Aleksego oraz osiemnastowieczny ewangeliarz. Szczególną czcią otacza się znajdujące się w cerkwi przedmioty należące do świętego metropolity ryskiego i całej Łotwy Jana oraz ikonę św. Serafina z Sarowa, uważaną za cudowną (według kronik cerkwi z ikony samoistnie wypływała mirra, ponadto wizerunek kilkakrotnie samoistnie się odnawiał).

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj