Sobór Trójcy Świętej w Twerze

Sobór Trójcy Świętejprawosławny parafialny sobór w Twerze, zwany od koloru zewnętrznych ścian „Białą Trójcą”. Najstarsza zachowana do naszych czasów kamienna cerkiew w tym mieście.

Sobór Trójcy Świętej
Храм Троицы Живоначальной (Белая Троица)
Distinctive emblem for cultural property.svg 6900132000
sobór parafialny
Ilustracja
Państwo

 Rosja

Obwód

 twerski

Miejscowość

Twer

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Parafia

Trójcy Świętej w Twerze

Wezwanie

Trójcy Świętej

Wspomnienie liturgiczne

Święto Trójcy Świętej
(niedziela Pięćdziesiątnicy)

Przedmioty szczególnego kultu
Relikwie

św. Makarego Kalazińskiego

Położenie na mapie obwodu twerskiego
Mapa konturowa obwodu twerskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Sobór Trójcy Świętej”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Sobór Trójcy Świętej”
Ziemia56°51′22,6″N 35°53′14,5″E/56,856278 35,887361

Fundatorem cerkwi był kupiec Gawriła Tuszinski. Sobór został poświęcony 15 sierpnia 1564, co potwierdza zachowana w nim tablica z informacją o wyświęceniu obiektu przez biskupa twerskiego Akakiusza, podająca datę uroczystości i fundatora świątyni.

Najprawdopodobniej w momencie wyświęcenia obiekt był znacznie skromniejszy niż współcześnie, zaś do rozbudowy do obecnych rozmiarów doszło w XVII stuleciu. W tym okresie powiększona została do siedmiu liczba kopuł położonych nad nawą; w początkowej fazie istnienia cerkwi sobór miał najprawdopodobniej co najwyżej trzy kopuły. W 1787 do głównej bryły obiektu dostawiono kaplicę św. Efrema Nowotorskiego, nad którą w 1812 wzniesiono dwukondygnacyjną dzwonnicę, w 1878 podwyższoną o jeszcze jedno piętro. W XIX wieku dobudowano również drugą kaplicę boczną – św. Tatiany Rzymianki i św. Arseniusza Twerskiego.

W okresie radzieckim „Biała Trójca” była jedyną cerkwią Tweru, która pozostawała czynna.

We wnętrzu budynku znajdują się trzy ołtarze: główny Trójcy Świętej oraz boczne Wprowadzenia Matki Bożej do Świątyni, św. Efrema Nowotorskiego, św. Arseniusza Twerskiego i św. Tatiany Rzymianki. Główny ikonostas pochodzi z XVIII w., podczas gdy freski we wnętrzu budynku wykonano etapami w XVIII i XIX stuleciu. Szczególnym obiektem kultu w cerkwi jest raka z relikwiami świętego mnicha Makarego Kalazińskiego.

BibliografiaEdytuj