Otwórz menu główne

Spółgłoska zwarto-szczelinowa dziąsłowo-podniebienna dźwięczna

Spółgłoska zwarto-szczelinowa dziąsłowo-podniebienna dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [dʑ].

Spółgłoska zwarto-szczelinowa dziąsłowo-podniebienna dźwięczna
Numer IPA 216
Jednostka znakowa d​ʑ
Unikod U+0064 U+0291
UTF-8 (hex) 64 ca 91
Inne systemy
X-SAMPA d_z\
Przykład
informacjepomoc
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

ArtykulacjaEdytuj

W czasie artykulacji tej spółgłoski:

  • modulowany jest strumień powietrza wydychany z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna egresywna
  • tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, jest to spółgłoska ustna
  • prąd powietrza w jamie ustnej uchodzi wzdłuż środkowej linii języka – spółgłoska środkowa
  • następuje wysklepienie języka w kierunku przedniej części podniebienia przy jednoczesnym kontakcie czubka języka z dziąsłami – jest to spółgłoska przedniopodniebienna.
  • Dochodzi do całkowitego zablokowania przepływu powietrza przez jamę ustną i nosową, a następnie do przejścia bezpośrednio, bez plozji, do spółgłoski [ʑ].
  • wiązadła głosowe periodycznie drgają, spółgłoska ta jest dźwięczna

PrzykładyEdytuj