41 Eskadra Rozpoznawcza: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 463 bajty ,  4 miesiące temu
(bilans)
== Działania 41 eskadry rozpoznawczej w 1939 ==
=== Mobilizacja eskadry ===
W dniach 24-26 sierpnia 1939 przeprowadzono w [[4 Pułk Lotniczy|4 pułku lotniczym]] [[Mobilizacja (1939)|mobilizację]]. Eskadra została przemianowana na „rozpoznawczą”. 27 sierpnia rzut kołowy eskadry odjechał transportem kolejowym na lotnisko polowe. 31 sierpnia, w godzinach popołudniowych, eskadra otrzymała rozkaz odlotu na [[Lotnisko mokotowskie|lotnisko Mokotów]]. Ze względu na trudne warunki atmosferyczne, dowódca pułku dał sygnał do startu dopiero 1 września o 7.00{{odn|Pawlak|1989|s=295}}.
 
=== Walki eskadry w kampanii wrześniowej ===
We [[Kampania wrześniowa|wrześniu 1939]] eskadra walczyła w składzie lotnictwa [[Armia „Modlin”|Armii „Modlin”]]{{odn|Koliński|1978|s=94}}.
 
1 września eskadra nie wykonywała lotów bojowych. Wieczorem dowódca eskadry otrzymał od dowódcy lotnictwa Armii[[Armia „Modlin”|Armii „Modlin]]” płk.pil. Tadeusza Praussa 3 zadaniado nawykonania dzień3 zadania następnyrozpoznawcze.
2 września załoga por. obs. Malinowskiego z ppor. pil. Kuzianem i st. szer. strz. Rybackim poleciała na pierwsze zadanie bojowe eskadry. Jego celem było rozpoznanie dróg na kierunkach Przasnysz–Chorzele–Willenberg ([[Przasnysz]]–[[Chorzele]]–[[Wielbark)|Willenberg]] [[Grudusk]]. Według relacji obserwatora zrzucono bomby na stację kolejową [[Nidzica|Niedenburg]].
Na rozpoznanie ruchu i kierunków marszu oddziałów niemieckich polecieli też ppor. obs. Strejmik, kpr. pil. Janicki i kpr. strz. Jankowski. Po południu wystartowali: pchor. obs. Tuszyński, kpr. pil. Leszkiewicz i st. szer. strz. Komornicki. Nie wykryto żadnych znaczniejszych ruchów wojsk niemieckich na terenie [[Prusy Wschodnie|Prus Wschodnich]]{{odn|Pawlak|1991|s=306}}.
 
3 września wykonywano 5 zadań rozpoznawczych. Rano rozpoznanie ruchów wojsk na drogach Chorzele–Willenburg–Ortelsburg–Allstein–Neidenburg–Allstein[[Chorzele]]–Willenburg–[[Szczytno|Ortelsburg]]–Allstein–[[Nidzica|Neidenburg]]–[[Olsztyn|Allstein]] wykonali: pchor. obs. Ośmiałowski, kpr. pil. Thiesler i st. szer. strz. Talkowski. Wykryto kolumny kawalerii i samochodów. Załoga otworzyła do nich ogień. W południe poleciała załoga: pchor. obs. Pokorniewski, kpr. pil. Soroko i pchor. strz. Kisielnicki. Rozpoznawano w rejonie [[Mława|Mławy]], [[Jedwabno (województwo warmińsko-mazurskie)|Jedwabna]] i [[Chorzele|Chorzeli]]. Załoga: por. obs. Hałłas, kpr. pil. Thiesler i st. szer. strz. Talkowski, poszukiwaliposzukiwała dużej jednostki pancernej na północ od Zawady. Awizowanej dużej jednostki pancernej nie odnaleziono. Ponadto dwukrotnie startowali ppor. obs. Wierzbicki, kpr. pil. Oleksiński i kpr. strz. Tęgowski{{odn|Pawlak|1991|s=308}}.
 
4 września ppor. obs. Strejmik, kpr. pil. Głydziak i kpr. strz. Tęgowski przeprowadzili głęboki rajd na zaplecze wrogą. Rozpoznawali na kierunkach Działdowo–Neidenburg–Uzdowo[[Działdowo]]–[[Nidzica|Neidenburg]]–[[Uzdowo]], Neidenburg–Willenberg–OrtelsburgNeidenburg–[[Wielbark|Willenberg]]–[[Szczytno|Ortelsburg]]. Ustalono zmożony [[Transport kolejowy|ruch kolejowy]].
Około godz. 8.30 eskadra otrzymała zadanie zorganizowania wyprawy bombowej. „Karasie” miały być osłaniane przez własne myśliwce.
<br>Przebieg akcji tak relacjonuje dowódca eskadry{{odn|Pawlak|1991|s=308-309}}:
{{Cytat|''Bombardowanie miało wykonać 6 samolotów „Karaś”. Jako cel bombardowania podano trójkąt na mapie 1:100 000 o bokach 4–5 cm. W rozkazie zaznaczono, by przy bombardowaniu uważać na własne wojska, które pomieszały się w tym obszarze z wojskami npla. Podano także w rozkazie, że chodzi tu o działanie wybitnie moralne, dlatego bombardowanie odbyło się bez rozpoznania celu. Własne samoloty myśliwskie miały wystartować w chwili przelotu wyprawy bombowej nad lotniskiem myśliwców. Nakazano również bombardowanie bombami 50 kg i 21,5 kg (jeden ładunek). Ponieważ eskadra miała bomby niemieckie Pu.W i zapalniki o działaniu odśrodkowym, nakazałem bombardowanie z wys. 700 m, gdyż zachodziła obawa, że bomby zrzucone z małych wysokości (50-300 m, jak domagało się d-two armii) nie wybuchną. Poza tym, ze względu na małe i miękkie lotnisko samoloty zabrały tylko po 4 bomby 50 kg (zamiast 6 bomb) lub 16 bomb 12,5 kg (zamiast 24 po 12,5 kg). Mimo tego 1 samolot rozbił się przy starcie (załoga bez obrażeń), a drugi „Karaś” nie mogąc oderwać się od lotniska – nie wystartował. Wyprawę poprowadził oficer taktyczny eskadry. Przy silnej OPL ziemnej bombardowanie przeprowadzono w nakazanym rejonie. W czasie bombardowania 3 samoloty niemieckie próbowały atakować, lecz podeszły tylko raz ostrzeliwując z daleka (300-400 metrów) i odleciały. Wynik bombardowania był bardzo nikły. Z wyprawy wróciły wszystkie samoloty. Przy lądowaniu 1 samolot zniósł podwozie. Powód - przestrzelony przewód powietrzny i zahamowanie prawego kola; drugi samolot postawił się „na silniku”. Powód – koło wpadło w świeżo wykopane kretowisko i podmokły teren. Drugą wyprawę odwołano.''}}
Wieczorem eskadra przegrupowała się na lotnisko Warszawa-Mokotów. Ze względu na brak samochodów, mienie eskadry przewożono etapami do [[Jabłonna (powiat legionowski)|Jabłonnej]].
Z uwagi na szybki marsz jednostek niemieckich, część personelu pod dowództwem ppor. Dyszlewskiego musiała z bronią w ręku przedzierać się ze [[Zdunowo (województwo mazowieckie)|Zdunowa]] do [[Modlin|Modlina]]. Przed [[Wycofanie (wojsko)|wycofaniem się]] spalono uszkodzone 3 „Karasie”{{odn|Pawlak|1991|s=309}}.
5 września eskadra została uzupełniona dwoma samolotami [[PZL-.43]]. Pierwotnie przyznano eskadrze 5 samolotów, jednak trzy zostały zniszczone podczas bombardowania. Po południu rzut powietrzny przegrupował się na lotnisko [[Zielonka (powiat wołomiński)|Zielonka]]. Wykonano tylko 1 lot rozpoznawczy. Wykryto w rejonie [[Nasielsk|Nasielska]] kolumnę pancerną oraz dochodzą do [[Wkra (dopływ Narwi)|Wkry]] jednostkę zmotoryzowaną{{odn|Pawlak|1991|s=309}}.
6 września załoga: por. obs. Malinowski, kpr. Oleksiński i st. szer. strz. Tęgowski prowadziła rozpoznanie na drogach Serock–Pułtusk–Różan–Przasnysz–Ciechanów–Gąsocin–Nowe Miasto–Płońsk–Zakroczym. Większego ruchu wojsk niemeickich nie stwierdzono. Meldunek ciężarkowy zrzucono przy sztabie Armii „Modlin”. Rozpoznając w rejonie Ciechanowa, por. obs. Malinowski, por. pil. Kuzian i pchor. strz. Kisielnicki, wykryli zgrupowanie czołgów. Załoga zbombardowała kolumnę, a potem ją ostrzelała ogniem karabinów maszynowych. Załoga podchorążych Ośmiałowskiego, Radwańskiego i Tabaczyńskiego ustaliła kierunki marszów długich kolumn samochodowych jadących na Przasnysz oraz kolumnę pancerną kierującą się na Grudusk. W pobliżu Gruduska załoga zniszczyła balon obserwacyjny i obrzuciła bombami stację kolejową Chorzele. Rozpoznanie prowadziły tez załogi ppor. obs. Kardasza i pchor. obs. Malinowskiego.
Wyniki rozpoznania załogi przekazywały meldunkami ciężarkowymi. Późnym popołudniem ppor. obs. Wierzbicki i kpr. pil. Bednarek wyszukiwali nowych lądowisk dla eskadry. Tego dnia stracono dalsze 2 „Karasie”: jeden lądował przymusowo na skutek przestrzelonego zbiornika paliwa, drugi wyłamał podwozie przy lądowaniu{{odn|Pawlak|1991|s=309-310}}.
175 396

edycji