Piroforyczność: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 23 bajty ,  16 lat temu
poprawione linki na przekierowania: Glinowodorek litu na Tetrahydroglinian litu
(rozwinięcie i kat.)
(poprawione linki na przekierowania: Glinowodorek litu na Tetrahydroglinian litu)
'''Piroforyczność''' - własność [[pierwiastek chemiczny|pierwiastków]] i [[związek chemiczny|związków chemicznych]] do samozapłonu w kontakcie z [[tlen|tlenem]] z [[powietrze|powietrza]]. Piroforyczność nie jest stałą cechą substancji lecz zależy silnie od ich postaci fizycznej oraz temperatury. Szczególnie podatne na samozapłon są [[pył|pyły]] i [[aerozol|aerozole]]. Np: węgiel kamienny w postaci bloków nie wykazuje silnych własności piroforycznych w temperaturze pokojowej, lecz w formie pyłu może ulec samozapłonowi już nawet w temperaturze 60°C.
 
Do pierwiastków wykazujących silne własności piroforyczne w temperaturze pokojowej należą m.in [[metal alkaliczny|metale alkaliczne]] (zwłaszcza [[potas|potas]], [[cez]] i [[frans]]) a także [[fosfor]] w postaci czerwonej. Przykładami związków piroforycznych są np: [[Tetrahydroglinian litu|glinowodorek litu]] (LiAlH<sub>4</sub>) , [[wodorek sodu]] (NaH) [[metylolit]] (CH<sub>3</sub>Li).
 
[[Kategoria:Chemia]]
121 724

edycje