Rolnictwo ekologiczne: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 668 bajtów ,  1 rok temu
→‎Kontrowersje: ale są mniej korzystne na jednostkę produktu, ponieważ mniejsze plony powodują konieczność większego obszaru upraw. Powoduje to między innymi większa presję na wylesianie, a przez to zwiększenie ilości dwutlenku węgla w atmosferze.
(WP:SK+ToS+mSI+Bn, drobne redakcyjne, drobne techniczne)
(→‎Kontrowersje: ale są mniej korzystne na jednostkę produktu, ponieważ mniejsze plony powodują konieczność większego obszaru upraw. Powoduje to między innymi większa presję na wylesianie, a przez to zwiększenie ilości dwutlenku węgla w atmosferze.)
 
== Kontrowersje ==
Według [[metaanaliza|analizy]] wielu badań, gospodarstwa ekologiczne zazwyczajmają generalnie korzystniejszy wypływ na środowisko na jednostkę powierzchni, ale są mniej korzystne na jednostkę produktu, ponieważ mniejsze plony powodują konieczność większego obszaru upraw. Powoduje to między innymi większą presję na [[wylesianie]], a przez to zwiększenie ilości dwutlenku węgla w atmosferze. Zazwyczaj posiadają więcej materii organicznej w glebie i mniejszą utratę substancji odżywczych z gleby, jednak emisja amoniaku, wymywanie azotu i emisja podtlenku azotu na jednostkę produkt są wyższe<ref name="toumisto">[http://www.academia.edu/1907461/Does_organic_farming_reduce_environmental_impacts_-_A_meta-analysis_of_European_research Does organic farming reduce environmental impacts? – A meta-analysis of European research], H.L. Tuomisto, I.D. Hodge, P. Riordan & D.W. Macdonald.</ref> <ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.mynewsdesk.com/uk/chalmers/pressreleases/organic-food-worse-for-the-climate-2813280 | tytuł = Organic food worse for the climate | data = grudzień 2018 | opublikowany = Chalmers University of Technology | data dostępu = 2020-07-24}}</ref>.
 
Wyróżniono dwie strategie zagospodarowania terenu mające na celu minimalizację niekorzystnego wpływu rolnictwa na środowisko. W pierwszej z nich dostępny teren przeznacza się na rolnictwo ekologiczne (ang. ''land sharing''). W drugim podejściu teren dzieli się na obszar, który zajmuje [[rolnictwo intensywne]] oraz część pozostawioną „dla przyrody” (ang. ''land sparing''). Prowadzone są badania, których celem jest ustalenie jaka z tych strategii – przy zachowaniu takiej samej wielkości produkcji – powoduje mniejsze szkody dla środowiska. Wyniki dla południowo-wschodniej [[Ghana|Ghany]] oraz północnych [[Indie|Indii]] wskazują, że przy strategii ''land sparing'' populacja ptaków oraz drzew, szczególnie tych o małym zasięgu, jest większa niż przy podejściu ''land sharing'' (przy założeniu aktualnej lub wyższej wydajności)<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.researchgate.net/publication/51610716_Reconciling_Food_Production_and_Biodiversity_Conservation_Land_Sharing_and_Land_Sparing_Compared |tytuł=Reconciling Food Production and Biodiversity Conservation: Land Sharing and Land Sparing Compared |autor=Ben Phalan|autor2=Malvika Onial|autor3=Andrew Balmford|autor4=Rhys E. Green|data=2011}}</ref>. Podobne badanie, prowadzone pod kierunkiem tych samych autorów, trwa w Polsce a wstępne wyniki potwierdzają przewagę strategii ''land sparing'' także w tym przypadku<ref>{{cytuj stronę |url=http://skorasp.republika.pl/ClaireFeniuk_ProjectSummary.pdf |tytuł=Finding the balance: food production and biodiversity conservation in Europe |autor=Claire Feniuk|autor2=Rhys Green|autor3=Ben Phalan |autor4= Ian Burfield|autor5=Andrew Balmford1}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url= https://biodiv2014.sciencesconf.org/46656/document|tytuł=Finding the balance: food production and biodiversity conservation in Europe (abstrakt prezentacji) |autor=Claire Feniuk|autor2=Rhys Green|autor3=Ben Phalan|autor4=Paul Donald|autor5=Andrew Balmford1|data=2014}}</ref>.