Otwórz menu główne

Stanisław Czerny (ur. 10 sierpnia 1889 w Wygnance, zm. 12 października 1963 w Szczecinie) – podpułkownik intendent Wojska Polskiego.

Stanisław Czerny
podpułkownik intendent podpułkownik intendent
Data i miejsce urodzenia 10 sierpnia 1889
Wygnanka
Data i miejsce śmierci 12 października 1963
Szczecin
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 3 Pułk Piechoty,
1 Pułk Artylerii,
Szef. Int. DOK VII,
85 Pułk Strzelców Wileńskich
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 10 sierpnia 1889 roku w rodzinie Teodora i Józefy. Uczył się w gimnazjum w Buczaczu (w 1905 ukończył IVa klasę[1], w 1908 – VIIa klasę[2]), gdzie w 1909 żłożył maturę oraz otrzymał świadectwo dojrzałości[3]. Działał w Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” i w Polskiej Drużynie Strzeleckiej w Czortkowie. Przed 1914 uzyskał absolutorium na studiach prawa.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich 29 sierpnia 1914. Służył w 3 pułku piechoty w składzie II Brygady, od lipca 1915 w 1 pułku artylerii, od września do grudnia 1917 w Stacji Zbornej we Lwowie, od kwietnia 1918 służył w szeregach c. i k. armii.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego w listopadzie 1918. Został mianowany podporucznikiem 26 grudnia 1918. Był przydzielony do Komisji Poborowej nr 4. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów administracji, dział gospodarczy[4]. W 1923 jako oficer nadetatowy Okręgowego Zakładu Gospodarczego VI we Lwowie, kształcił się na II roczniku Wyższej Szkoły Intendentury w Warszawie[5]. 31 marca 1924 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 20. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział gospodarczy[6]. W latach 1924–1933 pełnił służbę w 7 Okręgowym Szefostwie Intendentury w Poznaniu, a następnie w Szefostwie Intendentury Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu[7][8][9]. 29 stycznia 1932 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów intendentów[10]. W maju 1936, pełniąc funkcję szefa intendentury w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu został wybrany skarbnikiem zarządu Okręgowego Towarzystwa Przyjaciół Związku Strzeleckiego w Przemyślu[11]. W 1939 roku pełnił służbę w Departamencie Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisku szefa Wydział Kwaterunkowego[12].

Pod koniec lat 30. pełnił funkcję prezesa oddziału Związku Legionistów Polskich w Przemyślu[13]. Zmarł 12 października 1963 roku. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie[14].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazjum w Buczaczu za rok szkolny 1905. Buczacz: Drukarnia ludowa W. Dratlera w Buczaczu, 1905, s. 83.
  2. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazjum w Buczaczu za rok szkolny 1908. Buczacz: Drukarnia ludowa W. Dratlera w Buczaczu, 1908, s. 71.
  3. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazjum w Buczaczu za rok szkolny 1909. Buczacz: Drukarnia ludowa W. Dratlera w Buczaczu, 1909, s. 74.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1316.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 57, 1503.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 172.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 57, 1157.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 771, 784.
  9. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 314, 472.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 30 stycznia 1932 roku, s. 97.
  11. Nowy zarząd Tow. Przyjaciół Strzelców w Przemyślu. „Wschód”. Nr 13, s. 9, 30 maja 1936. 
  12. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 440.
  13. Związek Legionistów Polskich 1936-1938. Sprawozdanie Komendy Naczelnej Związku Legionistów Polskich. Warszawa: 1938, s. 76.
  14. Wyszukiwarka miejsca pochówku w Szczecinie

BibliografiaEdytuj