Stanisław Kłosowicz
Stanisław Kłosowicz (ur. 4 marca 1906 w Krasnojarsku, zm. 16 października 1955 w Radomiu) – polski kolarz, olimpijczyk z Amsterdamu 1928. Jeden z czołowych polskich kolarzy szosowych okresu międzywojennego.
![]() Stanisław Kłosowicz | |
Data i miejsce urodzenia |
4 marca 1906 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
16 października 1955 |
Obywatelstwo | |
Informacje klubowe | |
Klub |
KS „Broń” Radom |
Trzykrotny zwycięzca wyścigu Kraków – Zakopane (nieoficjalne mistrzostwa Polski) w latach 1927–1929. Mistrz Polski w 1932 w wyścigu szosowym. Dwukrotnie (1931, 1932) uznany najlepszym kolarzem w klasyfikacji Polskiego Związku Kolarskiego i Challengu „Przeglądu Sportowego”. Uczestnik mistrzostw świata w 1932 w Rzymie gdzie w wyścigu szosowym zajął 15. miejsce.
Na igrzyskach olimpijskich w 1928 zajął 57. miejsce w wyścigu ze startu wspólnego oraz 13. miejsce w wyścigu drużynowym.
Karierę zawodniczą rozpoczął około połowy lat 20. XX w. w Towarzystwie Zwolenników Sportu w Łodzi. W barwach tego klubu zdobył m.in. mistrzostwo województwa łódzkiego w kolarstwie szosowym w 192... i 1931. W II poł. 1932[1] ściągnięty do Radomia przez ówczesnego dyrektora tamtejszej fabryki broni – Kazimierza Ołdakowskiego, do zakładowego klubu sportowego „Broń” (powstał w 1926[2]); również jako żywa reklama produkowanych od 1929 r. w tej fabryce rowerów pod marką „Łucznik”, ale zapewne też jako tester i konsultant nowych konstrukcji. Stworzyło to mu doskonałe warunki finansowo–bytowe i treningowe, m.in. na zakładowym torze kolarskim.
Podczas okupacji niemieckiej w czasie II wojny światowej zmuszony został do porzucenia kariery zawodniczej i podjęcia pracy w radomskiej Fabryce Broni jako zwykły robotnik, chociaż ponoć Niemcy zarządzający fabryką znali jego doskonałą przeszłość kolarską i najprawdopodobniej z tego powodu i tego, że był znanym radomianinem został przymusowo wytypowany jako uczestnik jednej z licznych wycieczek do lasu katyńskiego, organizowanych w celach propagandowo–antysowieckich przez Niemców, gdzie pochowano szczątki polskich oficerów zamordowanych przez NKWD, które odkryli w kwietniu 1943, jako „naoczny” świadek tej zbrodni. Z kolei najprawdopodobniej z powodu tej „wycieczki”, gdy Rosjanie zajęli Radom w styczniu 1945 r., został niedługo potem aresztowany i przez doraźny obóz NKWD w Rembertowie wywieziony na Daleki Wschód do Rosji gdzie ponoć pracował przy wyrębach. Powrócił do kraju w 1947. Wycieńczony tamtejszą pracą, napiętnowany pobytem „w łagrze” długo nie mógł znaleźć w Radomiu pracy, aż w końcu kolega z przedwojennego KS „Broń” znalazł mu pracę w miejscowym przedsiębiorstwie transportowym (późniejszy PKS – Państwowa Komunikacja Samochodowa)
Jego żoną była Wanda z d. Maślińska, mieszkanka Radomia. Ślub wzięli w grudniu 1933. Wanda była jedną z najładniejszych radomianek w tym czasie, zdobywając m.in. w pierwszych wyborach miss w 1932 tytuł „Miss Radomia”[3]. On też niezwykle przystojny, porównywany z wyglądu do warszawskiego aktora Igo Syma, tworzyli ładną i jedną z najpopularniejszych par w Radomiu w latach 30. Mieli córkę (ur. 1945) i syna (ur. ok. 195...).
Zginął w niewyjaśnionych okolicznościach podczas rowerowej wycieczki z kolegami do Trablic.
Przypisy
edytuj- ↑ Por. zdjęcie portretowe z rowerem jako zawodnik Tow. Zwolenników Sportu w Łodzi; [w:] „Łódź w Ilustracji” z 24 VII 1932, nr 30, s. 6.
- ↑ Historia Klubu – Broń Radom [online], bronradom.pl [dostęp 2022-10-11] .
- ↑ Wanda Maślińska – pierwsza w historii Miss Radomia.
Bibliografia
edytuj- Polski Komitet Olimpijski: Stanisław Kłosowicz – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl. olimpijski.pl. [dostęp 2014-12-21]. (pol.).
- Stanisław Kłosowicz Biographical information. olympedia.org. [dostęp 2023-03-01]. (ang.).
- Małgorzata Rusek – Stanisław Kłosowicz. Radomski świadek zbrodni katyńskiej, m.Radom, Gazeta.pl, 2011-04-09; trochę zmieniony artykuł był także publikowany pod tytułem: Małgorzata Rusek – Lot do Smoleńska, 1943, Gazeta Wyborcza, 2011-04-06
- Kępa Marcin, Stanisław Kłosowicz, kolarski mistrz. Jego życie to nie był film; [w:] „Tygodnik Radom”, 19 III 2018, nr …., s. ….[1]
- [zdjęcia portretowe]; [w:] „Łódź w Ilustracji”, 1929, nr 39, s. 3; 1931, nr 28, s. 3; 1932, nr 30, s. 6 (jako zawodnik Tow. Zwolenników Sportu w Łodzi)