Otwórz menu główne

Stanisław Kluk (ur. 6 marca 1939 w Nisku, zm. 2 listopada 2016 w Stalowej Woli) – szybownik, pilot PLL LOT, modelarz.

Kluk Stanisław
Data i miejsce urodzenia 6 marca 1939
Nisko
Data i miejsce śmierci 2 listopada 2016
Stalowa Wola
Zawód, zajęcie pilot szybowcowy
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W 1957 roku wziął udział w kursie szybowcowym zorganizowanym przez Ligę Przyjaciół Żołnierza. Latając na szybowcach IS-3 ABC oraz IS-2 Mucha ter zdobył uprawnienia pilota trzeciej klasy][1]. W 1958 roku zdobył srebrną odznakę szybowcową, w następnych latach złotą.

Był jednym z czołowych polskich pilotów szybowcowych. Instruktor szybowcowy i samolotowy, modelarz. Emerytowany pilot zawodowy w PLL LOT. Wielokrotny reprezentant Polski w zawodach szybowcowych międzynarodowych i mistrzostwach świata. Posiadał diamentową odznakę szybowcową. W 1964 r. Stanisław Kluk z pasażerem na szybowcu Bocian ustanawia rekord świata na trasie trójkąta 100 km uzyskując V=107,8 km/h. W latach 1957-1977 związany był z Aeroklubem Stalowowolskim, gdzie ukończył kurs szybowcowy i zdobył srebrną odznakę szybowcową a później pracował zawodowo, był szefem modelarstwa, instruktorem lotniczym, szefem wyszkolenia.

Za całokształt osiągnięć otrzymał w 1977 r. od tygodnika Skrzydlata Polska indywidualne wyróżnienie „Złotego Cumulusa”.

W 1980 roku ustanowił rekord odległości w przelocie po trasie trójkąta wynoszący ponad 893 km.

Do śmierci współpracował z Aeroklubem Stalowowolskim jako szkoleniowiec. Był traktowany przez młodych adeptów szybownictwa jako wzór do naśladowania. Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, z okazji Czterdziestolecia Aeroklubu Stalowowolskiego odznaczony został Złotą Odznaką Zasłużony dla Aeroklubu Polskiego.

Zmarł 2 listopada 2016 r. w Stalowej Woli[2].

OsiągnięciaEdytuj

  • ośmiokrotny szybowcowy mistrz Polski,
  • trzykrotny wicemistrz i dwukrotny II wicemistrz.
  • brązowy medalista mistrzostw świata w klasie otwartej i zdobywca pucharu za najlepszy wynik na szybowcu 19-metrowym (1972).
  • szybowcowy wicemistrz Czechosłowacji (1968) i państw socjalistycznych (1981).

Ustanowił 7 rekordów krajowych, w tym jeden świata. Dwukrotnie zwyciężył w Całorocznych Zawodach Szybowcowych im. Ryszarda Bitnera[3]. Laureat Medalu Czesława Tańskiego (1972) i Błękitnych Skrzydeł. Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej i Lotnictwa Sportowego.

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj