Otwórz menu główne
Grób ambasadora Stanisława Pichla na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie

Stanisław Pichla (ur. 13 czerwca 1929 w Wolicy Ługowej[1], zm. 2001) – polski dyplomata, ambasador PRL w Danii 1973–1978[2] oraz w Irlandii 1977–1979[3], funkcjonariusz wywiadu cywilnego PRL.

ŻyciorysEdytuj

Syn Tomasza i Katarzyny. W latach 1949–1953 studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie zdobył dyplom leśnika. Od 1952 członek PZPR[1].

Od września 1953 pracował w Departamencie VII MBP (wywiad zagraniczny). Od 1955 do 1956 w Departamencie I KdsBP, następnie do 30 września 1971 w Departamencie I MSW. W latach 1964–1969 był zastępcą rezydenta rezydentury paryskiej, a oficjalnie – wicekonsulem w Konsulacie Generalnym PRL w Paryżu. W latach 1969–1971 będąc na etacie niejawnym Departamentu I MSW, pełnił funkcję zastępcy dyrektora Departamentu Konsularnego w Ministerstwie Spraw Zagranicznych[4].

W latach 1971–1972 był inspektorem Wydziału Zagranicznego w Komitecie Centralnym PZPR, a do 2 maja 1973 – zastępcą kierownika tego wydziału[1].

Pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Katalog kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL, bip.ipn.gov.pl [dostęp 2018-03-26].
  2. Kamila Faszcza, Polskie służby dyplomatyczne w Danii, kopenhaga.msz.gov.pl, s. 16 [dostęp 2018-03-26].
  3. Poprzedni przedstawiciele dyplomatyczni, dublin.msz.gov.pl [dostęp 2018-03-26].
  4. Katalog pracowników, funkcjonariuszy, żołnierzy organów bezpieczeństwa państwa, bip.ipn.gov.pl [dostęp 2018-03-26].