Otwórz menu główne

Stefan Litauer (ur. 31 maja 1892 w Łodzi, zm. 23 kwietnia 1959 w Londynie) – polski dziennikarz. radca prasowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych, dyrektor Polskiej Agencji Telegraficznej. Współpracownik (prawdopodobny) wywiadu sowieckiego.

Stefan Litauer
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 31 maja 1892
Łódź, Królestwo Polskie
Data i miejsce śmierci 23 kwietnia 1959
Londyn, Wielka Brytania
Zawód, zajęcie dziennikarz
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Do 1932 radca Ministerstwa Spraw Zagranicznych do spraw prasowych i zastępca naczelnika wydziału prasowego MSZ. Po objęciu stanowiska szefa Biura Personalnego MSZ przez Wiktora Drymmera zwolniony ze stanowiska i MSZ z uzasadnieniem dezinformowania dziennikarzy zagranicznych o polskiej polityce zagranicznej[1]. Po wydaleniu z MSZ korespondent Polskiej Agencji Telegraficznej w Londynie, następnie do kwietnia 1944 dyrektor Agencji. Usunięty ze stanowiska przez Rząd RP na uchodźstwie za dezinformację i działanie na szkodę państwa polskiego. Przewodniczący londyńskiego Foreign Press Association. Wrócił do kraju w 1945. Podjął pracę w MSZ na różnych stanowiskach. Od 1949 pracował m.in. w PISM, a także wykładał w Studium Dziennikarstwa Akademii Nauk Politycznych. Po 1956 był korespondentem Polskiego Radia w Londynie. Zmarł na zawał serca w windzie w Izbie Gmin w Londynie, gdzie pracował jako korespondent „Życia Warszawy”. Był członkiem Wielkiego Wschodu Francji[2].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wiktor Drymmer, Wspomnienia, Zeszyty Historyczne zeszyt 31, Paryż 1975, wyd. Instytut Literacki s. 84.
  2. SĘP, Forpoczty masonerii w Polsce, w: Myśl Narodowa 1933 nr 30, s. 343.
  3. M.P. z 1954 r. nr 98, poz. 1160.

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Zmierzch „Londynu”, Warszawa: „Czytelnik” 1945.
  • Dobrzy Niemcy w czasie drugiej wojny światowej, Warszawa: „Reflektorem po Świecie” dr. 1948.