Otwórz menu główne
Podstawowy schemat omasztowania i olinowania jednostki żaglowej

Stenga – drugi licząc od pokładu segment wieloczłonowego masztu na jachcie, żaglowcu lub innym statku żaglowym[1]. Stenga jest przymocowana do końcowej części kolumny masztu, do niej może być przymocowana w taki sam sposób bramstenga.

Dana stenga nosi nazwę od żagla noszonego na maszcie np. dla grotmasztugrotstenga, bezanmasztubezanstenga[1]. W przypadku bukszprytu, jego przedłużenie nosi nazwę bomstenga.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Stenga (pol.). Encyklopedia PWN. [dostęp 2018-10-30].

BibliografiaEdytuj

  • Franciszek Haber: Vademecum żeglarza i sternika jachtowego. Warszawa: WILGA, 2004, s. 19. ISBN 83-7375-197-1.
  • Jacek Czajewski: Manewrowanie dużymi żaglowcami. Warszawa: Alma-press, 1997, s. 21. ISBN 83-7020-235-7.