Suplikacja (łac. supplicatio "błaganie, prośba")[1] – śpiew chóralny o melodii chorałowej w poezji liturgicznej; katolicka pieśń błagalna.

Pierwsza strofa jest polskim tłumaczeniem starej pieśni łacińskiej zaczynającej się od słów: Święty Boże, święty mocny, następne stanowią fragmenty litanii do Wszystkich Świętych. Suplikacja ma charakter błagalny, a śpiewana bywa w okresach klęsk żywiołowych oraz nieszczęść narodowych.

PrzypisyEdit