Szczury tunelowe
Szczury tunelowe (ang. tunnel rats) – grupy żołnierzy armii amerykańskiej, armii australijskiej i armii nowozelandzkiej podczas wojny w Wietnamie, których zadaniem było zapuszczanie się w głąb sieci tuneli Wietkongu. Musieli posiadać odpowiednie predyspozycje: bardzo odporną psychikę, być pozbawieni klaustrofobii, drobną budowę ciała i dużą sprawność fizyczną, a za uzbrojenie posiadali najczęściej pistolet, nóż i latarkę[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cb/Vietnamtunnel.jpg/220px-Vietnamtunnel.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/69/Sgt._Ronald_A._Payne_Tunnel_Rat-Vietnam_War%2C_1-24-1967.png/220px-Sgt._Ronald_A._Payne_Tunnel_Rat-Vietnam_War%2C_1-24-1967.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Tunnel_rats.jpg/220px-Tunnel_rats.jpg)
W roku 2008 powstał kanadyjsko-niemiecki dramat wojenny Tunnel Rats w reżyserii Uwe Bolla o szczurach tunelowych[2].
Powstanie tuneli i jednostek szczurów tunelowych
edytujPierwsze kompleksy podziemnych bunkrów i tuneli powstały już podczas I wojny indochińskiej w latach 1946–1954. Od połowy lat 60. XX wieku podczas wojny wietnamskiej tunele były intensywnie rozbudowywane. Urządzono w nich magazyny amunicji, szpitale, warsztaty i koszary. Wykopane w gliniastej ziemi komory i tunele były niezwykle trwałe. Wejścia do nich były zamaskowane. Niektóre z nich były fałszywymi wejściami ze znajdującymi się za nimi pułapkami, takimi jak zaostrzone pale bambusowe punji czy miny[1].
Piechota amerykańska szybko zauważyła pojawiających się znikąd partyzantów, którzy po krótkim ostrzale jakby zapadali się pod ziemię. Odkryto zamaskowane wejścia do tuneli i zaczęto je penetrować. Wielu amerykańskich żołnierzy podczas przeszukiwania tuneli wpadało w panikę i strzelając bez odpowiedniej kontroli raniła i zabijała więcej własnych żołnierzy niż partyzanci. Bombardowania lotnicze nie zdały egzaminu. Kilkumetrowej grubości sklepienia wytrzymywały wybuchy stukilogramowych bomb. Wrzucanie przez odkryte wejście granatów, czy pojemników z gazem też okazało się bezskuteczne. Zmusiło to Amerykanów do wyselekcjonowania i odpowiedniego wyszkolenia małych grup bojowych prowadzących eksplorację tuneli. Uczono ich podstawowych konstrukcji tuneli, specjalnych form poruszania się, skradania się i odnajdywania drogi w takich systemach, aż do podjęcia bezpośredniej walki z ukrytym wrogiem[1][3].
Niektóre wietnamskie tunele takie jak Củ Chi w dystrykcie Củ Chi i Vịnh Mốc w dystrykcie Quảng Trị, są udostępnione do zwiedzania[4].
Przypisy
edytuj- ↑ a b c Mateusz „Biszop” Biskup , Śladami zapomnianych bohaterów w rozdziale: Szczury tunelowe, Poznań: Vesper, 2011, s. 410-413, ISBN 978-83-7731-052-6 .
- ↑ Tunnel Rats w bazie IMDb (ang.)
- ↑ Die Tunnel von Cu Chi. Der Spiegel. [dostęp 2023-01-15].
- ↑ Vinh Moc Tunnel – a Famous Vietnam’s Historical Relic in Quang Tri. Vietnam Discovery. [dostęp 2023-01-15].
Bibliografia
edytuj- Tom Mangold & John Penycate. The Tunnels of Cu Chi Presidio Press (2005). ISBN 0-89141-869-5.
Linki zewnętrzne
edytuj- Szczury tunelowe w programie Enigma w serwisie YouTube