Tatuś Muminka i morze

Tatuś Muminka i morze (szw. Pappan och havet) – ósma książka Tove Jansson, należąca do cyklu o Muminkach. Została opublikowana w 1965 r. Pierwsze polskie wydanie (w tłumaczeniu Teresy Chłapowskiej) pochodzi z 1977 r.[1]

Tatuś Muminka i morze
Pappan och havet
Autor

Tove Jansson

Typ utworu

powieść dla dzieci

Wydanie oryginalne
Miejsce wydania

Finlandia

Język

szwedzki

Data wydania

1965

Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego

1977

Wydawca

Nasza Księgarnia

Przekład

Teresa Chłapowska

poprzednia
Opowiadania z Doliny Muminków
następna
Dolina Muminków w listopadzie

Oryginalny tytuł (oznaczający po polsku Tata i morze) jest nawiązaniem do opowiadania Stary człowiek i morze Hemingwaya[2].

FabułaEdytuj

 
Latarnia morska Söderskär, inspiracja dla latarni opisanej w książce Tatuś Muminka i morze.

Tatuś Muminka jest zniechęcony życiem, jakie prowadzi w Dolinie Muminków. Pragnie wyruszyć na wyspę, gdzie znajduje się latarnia morska, i tam zacząć wszystko od nowa[3].

Rodzina Muminków i Mała Mi wyruszają w morską podróż; na miejscu okazuje się, że latarnia morska nie działa, a jedynym mieszkańcem wyspy jest gburowaty rybak[4].

Każdy z bohaterów zajmuje się własnymi zajęciami: Tatuś Muminka próbuje naprawić światło latarni i napisać książkę o morzu. Mama Muminka usiłuje zapewnić rodzinie domowy komfort w nowych warunkach, jednocześnie zmagając się z tęsknotą za doliną. Muminek chce znaleźć swoje własne miejsce na wyspie, a także zaprzyjaźnić się z konikami morskimi (żyjącymi w morzu koniami) i Buką (którą przyciągnęło na wyspę światło lampy, używanej przez Muminki w trakcie podróży). Mała Mi, podobnie jak w Dolinie Muminków, sama zajmuje się sobą[5].

Pod nieobecność Muminków w Dolinie Muminków pojawia się grupa osób, szukająca ich towarzystwa i rady. Losy tych bohaterów opisuje książka Dolina Muminków w listopadzie.

O książceEdytuj

Tove Jansson napisała tę książkę w trakcie podróży do Hiszpanii i Portugalii, którą odbyła na przełomie lat 1963/1964[6].

Inspiracją dla latarni na wyspie była (obecnie nieczynna) latarnia morska Söderskär, znajdująca się niedaleko fińskiego miasta Porvoo[7].

W pierwszym rozdziale książki znajduje się mapa Zatoki Fińskiej, na której zaznaczono współrzędne geograficzne wyspy z latarnią morską: 60°07′12″N, 25°45′50″E. Odpowiada to lokalizacji położonej ok. 5 kilometrów od wysepki Klovharun, na której znajdował się letni domek, należący do Tove Jansson[8].

Inne mediaEdytuj

  • w 1957 r. ukazał się komiks Tove Jansson pt. Mumin och havet, który przedstawia wyprawę Muminków na wyspę z latarnią morską[9],
  • książka stała się inspiracją dla 25. i 26. odcinka pierwszego sezonu serialu Muminki z 1990 r.[10][11]
  • książka stała się inspiracją dla odcinków 12-14 szóstego sezonu serialu Opowiadania Muminków z 1977 r.[12][13][14]

PrzypisyEdytuj

  1. Jansson Tove Tatuś Muminka i morze, www.biblionetka.pl [dostęp 2021-11-25].
  2. ‘Adventures in Moominland’ – fantasy as freedom, „Financial Times”, 21 grudnia 2016 [dostęp 2021-11-25].
  3. T. Jansson, Tatuś Muminka i morze, Warszawa 1977, rozdział 1.
  4. T. Jansson, Tatuś Muminka i morze, Warszawa 1977, rozdział 2.
  5. T. Jansson, Tatuś Muminka i morze, Warszawa 1977, rozdział 3-6.
  6. https://web.archive.org/web/20201107001549/https://www.bokborsen.se/Jansson-Tove/Pappan-Och-Havet/1473674.
  7. Söderskär Lighthouse, Helsinki This Week, 3 lipca 2019 [dostęp 2021-11-25] (ang.).
  8. M. Kivi, Mumindalen. Figurerna som kom på museum, Helsinki 2000, s. 26.
  9. You are being redirected..., drawnandquarterly.com [dostęp 2021-11-25].
  10. Majakka. Takuo Suzuki. Moomin. 1990-09-27. [dostęp 2021-11-25].
  11. Majakka syttyy. Yorifusa Yamaguchi. Moomin. 1990-10-04. [dostęp 2021-11-25].
  12. Latarnia morska. Jadwiga Kudrzycka. Moomins. [dostęp 2021-11-25].
  13. Malowany ogród. Lucjan Dembinski. Moomins. [dostęp 2021-11-25].
  14. Jesienny sztorm. Lucjan Dembinski. Moomins. [dostęp 2021-11-25].