Telegraf bezprzewodowy
Telegraf bezprzewodowy – radiowe urządzenie nadawczo-odbiorcze, pozwalające na odległość przekazać sygnały radiowe kodem Morse'a. Telegraf „bez drutu” został zbudowany w oparciu o nadajnik i odbiornik Marconiego w roku 1903 przez Juliana Ochorowicza, wynalazcę i konstruktora,[potrzebny przypis] a wykorzystany do nadania sygnałów wzywających na pomoc po raz pierwszy przez transatlantyk RMS Republic w styczniu 1906 roku.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/28/Muirhead_Morse_inker_%28Rankin_Kennedy%2C_Electrical_Installations%2C_Vol_V%2C_1903%29.jpg/220px-Muirhead_Morse_inker_%28Rankin_Kennedy%2C_Electrical_Installations%2C_Vol_V%2C_1903%29.jpg)
Bibliografia
edytuj- Witold J. Urbanowicz: Transatlantyki: Zarys ich dziejów i techniki. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1977.