Thalassarche

Thalassarcherodzaj ptaka z rodziny albatrosów (Diomedeidae).

Thalassarche[1]
Reichenbach, 1853[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – albatros białoczelny (T. bulleri)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd rurkonose
Rodzina albatrosy
Rodzaj Thalassarche
Typ nomenklatoryczny

Diomedea melanophrys Temminck, 1828

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące we wszystkich oceanach świata[6].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 71–100 cm, rozpiętość skrzydeł 180–260 cm; masa ciała 1780–5300 g; samice są mniejsze i lżejsze od samców[7].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Thalassarche: gr. θαλασσα thalassa, θαλασσης thalassēs „morze”; αρχη arkhē „moc, dowództwo”, od αρχω arkhō „rządzić”[8].
  • Thalassogeron: gr. θαλασσα thalassa, θαλασσης thalassēs „morze”; γερων gerōn, γεροντος gerontos „starzec” (tj. siwowłosy)[8]. Gatunek typowy: Diomedea culminata Gould, (= Diomedea chrysostoma J.R. Forster, 1785).
  • Nealbatrus: gr. νεος neos „nowy”; rodzaj Albatrus Brisson, 1760[8]. Gatunek typowy: Diomedea chlororhynchos J.F. Gmelin, 1789.
  • Diomedella: rodzaj Diomedea Linnaeus, 1758; łac. przyrostek zdrabniający -ella[8]. Gatunek typowy: Diomedea cauta Gould, 1841.

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:

PrzypisyEdytuj

  1. Thalassarche, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. H.G.L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Dresden und Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. v. (niem.)
  3. R. Ridgway: Family Diomedeidæ. The Albatrosses. W: S.F. Baird, T.M. Brewer, R. Ridgway: The water birds of North America. Cz. 2. Boston: Little, Brown, and Company, 1884, s. 345, 357, seria: Memoirs of the Museum of Comparative Zoölogy at Harvard Colleg. (ang.)
  4. Mathews 1912–1913 ↓, s. 274.
  5. Mathews 1912–1913 ↓, s. 275.
  6. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red. red.): Kagu, sunbittern, tropicbirds, loons, penguins, petrels (ang.). IOC World Bird List: Version 10.1. [dostęp 2020-05-17].
  7. C. Carboneras: Family Diomedeidae (Albatrosses). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal (red. red.): Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 213–214. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  8. a b c d Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  9. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Diomedeidae Gray,GR, 1840 - albatrosy - Albatrosses (wersja: 2017-12-14). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-05-17].
  10. a b C.R.J. Robertson, G.B. Nunn: Towards a new taxonomy for albatrosses. W: Albatross Biology and Conservation. Chipping Norton: Surrey Beatty & Sons, 1998. ISBN 0-949324-82-5. (ang.)
  11. a b C.L. Abbott, M.C. Double. Phylogeography of Shy and White-capped albatrosses inferred from mitochondrial DNA sequences: implications for population history and taxonomy. „Molecular Ecology”. 12 (10), s. 2747–2758, 2003. DOI: 10.1046/j.1365-294X.2003.01944.x. PMID: 12969477 (ang.). 
  12. a b C.L. Abbott, M.C. Double. Genetic structure, conservation genetics and evidence of speciation by range expansion in Shy and White-capped albatrosses. „Molecular Ecology”. 12 (11), s. 2953–2962, 2003. DOI: 10.1046/j.1365-294X.2003.01980.x. PMID: 14629376 (ang.). 
  13. a b M. Brooke: Albatrosses and Petrels across the World. Oxford, New York: Oxford University Press, 2004, s. 1–448. ISBN 0-1985-0125-0. (ang.)

BibliografiaEdytuj

  1. G.M. Mathews: The Birds of Australia. Cz. 2. London: H.F. & G. Witherby, 1912–1913, s. 1–504. (ang.)