Otwórz menu główne

Tham Luang (taj. ถ้ำหลวงนางนอน) – jaskinia w Tajlandii, w prowincji Chiang Rai, w dzielnicy (amphoe) Mae Sai. Jest czwartą pod względem długości jaskinią w tym kraju. Wejście do niej znajduje się w wapiennym paśmie górskim Doi Nang Non, na wysokości 453 m n.p.m. Długość jaskini wynosi 10 316 m[1][2].

Tham Luang
Ilustracja
Ekipa ratownicza w sali za otworem wejściowym podczas akcji poszukiwania zaginionych chłopców (27.6.2018)
Państwo  Tajlandia
Położenie Doi Nang Non, Chiang Rai
Właściciel Tham Luang–Khun Nam Nang Non
Długość 10316 m
Wysokość otworów 453 m n.p.m.
Ochrona
i dostępność
czasowo zamknięta
Położenie na mapie Tajlandii
Mapa lokalizacyjna Tajlandii
Tham Luang
Tham Luang
Ziemia20°23′00″N 99°52′00″E/20,383333 99,866667

Spis treści

OpisEdytuj

Jaskinia ma ukształtowanie poziome. Duży otwór wejściowy jest szeroki i niski. Za nim znajduje się obszerna i wysoka sala przez którą płynie potok. Z sali odchodzi kręty, miejscami wąski i niski korytarz z zagłębieniami będący głównym ciągiem jaskini. W trzech miejscach rozszerza się tworząc niewielkie sale. Po około trzech kilometrach odchodzi od niego w prawo krótki korytarz kończący się niezbadanym zaciskiem. Główny ciąg prowadzi dalej do dużej sali o nazwie Pattaya Beach[3]. Dalej ciągnie się jeszcze przez kilka kilometrów i kończy niezbadanym zaciskiem[1].

W porze monsunowej (lipiec – listopad) jaskinia jest częściowo zalewana przez wodę i dlatego brak jest w niej flory i fauny (z wyjątkiem nietoperzy). Miejscami występują stalaktyty i stalagmity[1].

Historia odkryćEdytuj

 
Pasmo górskie Doi Nang Non

Jaskinia była znana od dawna miejscowej ludności. Z nią oraz z pasmem górskim Doi Nang Non, w którym się znajduje wiąże się wiele legend[4]. W języku tajskim Tham Luang to Wielka Jaskinia, a Nang Non to Śpiąca Pani. Jaskinia nie jest zbadana do końca, gdyż nie była w kręgu zainteresowań speleologów. Jej plan oraz opis sporządzili uczestnicy wypraw Association Pyreneenne de Speleologie w latach 1986-1987[2].

Dostępność turystycznaEdytuj

Jaskinia od 1 października 1986 roku znajduje się na terenie rezerwatu przyrody Tham Luang–Khun Nam Nang Non i była do lipca 2018 roku udostępniona turystycznie[5]. W porze monsunowej (ze względu na niebezpieczeństwo zalania wodą) wstęp do niej był zabroniony[1]. Dla turystów dostępne było kilkaset metrów ciągu głównego. Po wypadku w 2018 roku jaskinia została czasowo zamknięta. Władze rezerwatu chcą uporządkować teren po akcji ratunkowej i po zakończeniu pory deszczowej zainstalować oświetlenie w jaskini. Do tej pory turyści mogli wypożyczać latarki w znajdującym się w pobliżu centrum turystycznym.

Jaskinia nie cieszyła się popularnością wśród turystów. Zwiedzającymi ją byli przeważnie turyści zagraniczni. Do lipca 2018 roku było to niecałe 80 000 osób[1].

Zaginięcie i akcja ratunkowaEdytuj

23 czerwca 2018 roku, z powodu zalania części jaskini przez wodę, została w niej uwięziona grupa 12 chłopców w wieku 11–16 lat i ich 25-letni trener. Zostali odnalezieni po 10 dniach 400 metrów za salą Pattaya Beach, w suchej części jaskini[6][7]. W dniach 8–10 lipca 2018 roku zakrojona na szeroką skalę akcja ratunkowa przyniosła uwolnienie wszystkich uwięzionych w jaskini[8].

PrzypisyEdytuj