The Widow in the Bye Street

The Widow in the Bye Streetpoemat[1] angielskiego poety Johna Masefielda[2][3], wydany w 1912 roku w jednym woluminie z utworem The Everlasting Mercy. Utwór jest napisany strofą królewską[4] (rhyme royal[5]), czyli zwrotką siedmiowersową układaną pentametrem jambicznym (dziesięciozgłoskowcem), rymowaną ababbcc[6], występującą w poezji angielskiej od XIV wieku. Formy tej Masefield użył także w poematach Dauber, King Cole i Daffodil Fields. Utwór The Widow in the Bye Street opowiada historię wdowy Gurney, która traci zmysły po tym, jak jej syn Jimmy zostaje powieszony za popełnioną zbrodnię[7][8].

PrzypisyEdytuj

  1. Joyce Kilmer: John Masefield (1878–1967) (ang.). Bartleby.com. [dostęp 2017-04-09].
  2. John Masefield, British poet (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2017-04-09].
  3. John Masefield (1878 – 1967) (ang.). warpoets.org. [dostęp 2016-11-02].
  4. Wiktor Jarosław Darasz: Mały przewodnik po wierszu polskim. Kraków: Towarzystwo Milośników Języka Polskiego, 2003, s. 148-149. ISBN 83-900829-6-9.
  5. Rhyme royal, poetic form (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2017-04-09].
  6. Rhyme royal (rime royale) (ang.). PoetryFoundation.org. [dostęp 2017-04-09].
  7. John Masefield (ang.). en.wikisource.org. s. 8. [dostęp 2017-04-09].
  8. John Masefield 1878-1967 (ang.). poetry.literaturelearning.org. [dostęp 2017-04-09].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj