Otwórz menu główne

Tursk (błr. i ros. Турск) – wieś na Białorusi, w rejonie rohaczowskim obwodu homelskiego, około 12 km na południowy wschód od Rohaczowa i około 6 km na wschód od Chodasiewcz.

Tursk
Турск
Państwo  Białoruś
Obwód homelski
Rejon rohaczowski
Sielsowiet Gadziłowicze
Populacja 
• liczba ludności

302 (2004)
Nr kierunkowy +375 2339
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Tursk
Tursk
Ziemia53°02′06″N 30°13′02″E/53,035000 30,217222
Portal Portal Białoruś

HistoriaEdytuj

Historia Turska jest słabo znana, dopiero od połowy XIX wieku. Wcześniej dobra te należały do powiatu rzeczyckiego Rzeczypospolitej. Po I rozbiorze Polski w 1772 roku znalazły się na terenie Imperium Rosyjskiego. W drugiej połowie XIX wieku istniejący tu majątek był dziedzictwem rodziny Woynicz-Sianożęckich. Pod koniec XIX wieku należał do Władysława Sianożęckiego, członka carskiej Rady Państwa. Po powstaniu styczniowym mieszkała tu Helena Chodasiewiczowa z dziećmi, żona zesłanego na Sybir Jana Chodasiewicza, właścicieli sąsiednich Chodasiewicz, które zostały skonfiskowane albo wzięte w sekwestr w ramach represji po powstaniu.

Wiadomo, że w Tursku w 1858 roku istniała kaplica, w 1866 roku – gorzelnia (w folwarku, zatrudniająca w 1880 roku 9 osób[1]) i 3 karczmy, w 1880 roku – też młyn i sklep spożywczy. W 1880 roku wieś liczyła 612 mieszkańców[1]. Według spisu 1897 roku istniały tu 2 sklepy spożywcze, kuźnia, 3 młyny wiatrakowe. W 1903 roku wzniesiono budynek szkoły.

Od 1917 roku Tursk znalazł się w ZSRR, w 1930 roku utworzono tu kołchoz „Zwycięzca”. Od 1991 roku – na Białorusi.

Dawny dwórEdytuj

Jedne źródło, że w Tursku znajdował się duży polski dwór, to niepublikowany rysunek Napoleona Ordy z 1877 roku. Dwór ten, stojący na wysokiej podmurówce, miał dziewięcioosiową elewację, był parterowy z trójosiową piętrową częścią centralną, przed którą stał czterokolumnowy portyk w wielkim porządku, zwieńczony trójkątnym szczytem. Wzdłuż elewacji parterowych skrzydeł prowadziły kolumnowe podcienie. Dom stał najprawdopodobniej wśród parku krajobrazowego, z dużym gazonem przed podjazdem. Dwór o niebanalnej architekturze został najprawdopodobniej zniszczony w czasie I wojny światowej[2]. Obecnie stoi tam ruina budynku i zdziczałe resztki parku[3].

Majątek w Tursku jest opisany w 1. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego[2].

PrzypisyEdytuj

Zobacz teżEdytuj