Otwórz menu główne

Ubogi i bogaty (niem. Der Arme und der Reiche) – baśń opublikowana przez braci Grimm w 1815 roku w zbiorze ich Baśni (tom 2, nr 87).

Treść[1]Edytuj

Pan Bóg wędrował po świecie pod postacią człowieka. Poprosił o nocleg pewnego bogatego człowieka. Bogacz, który był skąpy, odmówił sądząc że ma do czynienia z żebrakiem. Wówczas Bóg udał się do domu człowieka ubogiego. Został tam przyjęty gościnnie i nakarmiony. Z zamian za okazane miłosierdzie, Pan pozwolił mu wypowiedzieć trzy życzenia, które miały być spełnione. Ubogi człowiek zażyczył sobie zdrowia w tym życiu i zbawienia w przyszłym. Ponieważ więcej życzeń nie miał, Bóg dodatkowo zamienił jego chatę w piękny dom.

Kiedy bogacz dowiedział się o cudach, których dokonał tajemniczy wędrowiec, pojął jaki błąd popełnił. Po naradzie z żoną postanowił naprawić błąd i ruszył w pogoń za wędrowcem. Kiedy go odnalazł, przeprosił za swoje wcześniejsze zachowanie, tłumacząc, że powodem jego niegościnności było zgubienie klucza od domu. Prosił by jemu także pozwolono wypowiedzieć trzy życzenia. Bóg zgodził się ostrzegając, by był z nimi ostrożny.

Kiedy bogacz domu, myśląc o tym, czego by sobie zażyczyć, jego koń potknął się. Bogacz zaklął "obyś kark skręcił" i jego życzenie się spełniło. Ponieważ żal mu było zostawiać siodła zarzucił je na plecy i ruszył do domu pieszo. W drodze zaczął w duchu przeklinać żonę, że siedzi w domu, kiedy on się męczy. Wtedy żona pojawiła się w siodle. Mimo wysiłków nie mogła z niego zejść. Chcąc nie chcąc bogacz musiał użyć ostatniego życzenia na uwolnienie żony.

PrzypisyEdytuj

  1. Baśnie braci Grimm tom 2, wyd. LSW, 1989

BibliografiaEdytuj

  • Baśnie braci Grimm, tom 2, wyd. LSW, 1989.