Ulica Zapiecek w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Zapiecek – ulica na warszawskim Starym Mieście, biegnąca od ulicy Świętojańskiej do ul. Piwnej.

Ulica Zapiecek w Warszawie
Stare Miasto
Ilustracja
Ulica Zapiecek, widok w kierunku wschodnim
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Miejscowość

Warszawa

Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Świętojańska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Piwna
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ulica Zapiecek w Warszawie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Ulica Zapiecek w Warszawie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ulica Zapiecek w Warszawie”
Ziemia52°14′56,5″N 21°00′43,2″E/52,249040 21,011990

HistoriaEdytuj

 
Zegar słoneczny na Zapiecku

Pierwotnie ulica Zapiecek była fragmentem ulicy Piekarskiej, po 1743 pojawia się jej osobna nazwa – Poprzeczna. Obecną nazwę, mającą charakter topograficzno-metaforyczny, nadano w 1770[1].

Cała zabudowa ulicy przyporządkowana jest numeracji innych ulic – Świętojańskiej, Piwnej lub Rynku.

Po rozebraniu w roku 1831 dwóch kamienic przy ul. Świętojańskiej i Piwnej, powstał placyk w zachowanej do dziś formie. W XIX wieku na Zapiecku odbywał się popularny w Warszawie targ na gołębie i ptaki śpiewające[2].

W 1944 cała zabudowa ulicy została zniszczona.

Na rogu Zapiecka i ul. Piwnej Stefan Wiechecki umiejscowił po wojnie książkową „Cafe pod Minogą“. Współcześnie w tym miejscu znajduje się restauracja „Zapiecek“.

We wrześniu 1985 w bruk ulicy wmurowano płytę granitową upamiętniającą wpisanie warszawskiego Starego Miasta na listę światowego dziedzictwa UNESCO[3] .

PrzypisyEdytuj

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 193. ISBN 978-83-62189-08-3.
  2. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 1006. ISBN 83-01-08836-2.
  3. Stanisław Ciepłowski: Napisy pamiątkowe w Warszawie XVII-XX w.. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 262. ISBN 83-01-06109-X.

BibliografiaEdytuj