Urakka (Urakka, w transliteracji z pisma klinowego zapisywane URU ú-rak-ka)[1]asyryjskie miasto w północnej Mezopotamii, leżące w pobliżu Nasibiny (wsp. Nusaybin) i Nabulu (wsp. Girnavaz)[2]. Przez niektórych badaczy identyfikowane ze współczesnym Tell Amuda[3][4]. Obok miasta Kurbail najważniejsze asyryjskie centrum kultowe pary boskiej Adada i Szali[5].

DziejeEdytuj

W 2 połowie IX w. p.n.e. jednym z asyryjskich gubernatorów Urakki był dostojnik dworski o imieniu Szar-patti-beli, który był eponimem (limmu) w 831 i 815 r. p.n.e.[6] W inskrypcji na jego steli odnalezionej w Aszur nosi on tytuł „gubernatora Aszur, Nasibiny, Urakki, Kahat i Masaku[6]. Pod koniec panowania Salmanasara III (858-824 p.n.e.) Urakka wraz z wieloma innymi asyryjskimi miastami dołączyła do wielkiej rebelii zainicjowanej przez Aszur-da’’in-apla, syna króla, który podjął próbę przejęcia władzy w Asyrii[1]. Rebelię tą udało się dopiero stłumić Szamszi-Adadowi V (823-811 p.n.e.), innemu synowi i następcy Salmanasara III[1].

LokalizacjaEdytuj

O tym, iż Urakka leżała w pobliżu Nasibiny, wiemy z fragmentarycznie zachowanego nadania ziemi, w którym najpierw wzmiankowana jest Nasibina, potem „królewska droga wiodąca z Urakki do rzeki [...]”, a następnie - po przerwie w tekście - gubernator Nasibiny[2]. Z kolei w trakcie wykopalisk w Girnavaz (starożytne Nabulu), leżącym nieco na północ od Nusaybin (starożytna Nasibina) odnaleziono w 1986 roku dokument będący potwierdzeniem sprzedaży ziemi, w którym zawarta jest klauzula, iż osoba, która złamie tą umowę, będzie musiała zapłacić grzywnę bogu Adadowi z Urakki[2]. W tego rodzaju klauzulach karnych miejscem płatności grzywny były zazwyczaj pobliskie sanktuaria, co wskazuje, że Urakka musiała leżeć w pobliżu Nabulu[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Grayson A.K., Assyrian Rulers ... , s. 183.
  2. a b c d Radner K., How to Reach the Upper Tigris ... , s. 299-301.
  3. Radner K., How to Reach the Upper Tigris ... , s. 300, przypis 155.
  4. Urakka (ang.). pleiades.stoa.org. [dostęp 2019-11-06].
  5. Parpola S., Letters from Assyrian Scholars ... , s. 188.
  6. a b Grayson A.K., Assyrian Officials ... , s. 38.

BibliografiaEdytuj