Usypista Szczerbina
przełęcz w Tatrach
Usypista Szczerbina (słow. Sesterská lávka[1]) – bardzo wąska przełęcz w bocznej grani słowackich Tatr Wysokich odgałęziającej się od grani głównej w wierzchołku Małej Wysokiej. Jest położona w jej fragmencie zwanym Nowoleśną Granią. Oddziela od siebie Skrajną Warzęchową Turnię w grupie Warzęchowych Turni na zachodzie od Zadniej Nowoleśnej Turni w grupie Nowoleśnych Turni na wschodzie[2].
![]() Usypista Szczerbina na prawo od trzech podpisanych Nowoleśnych Turni, na tle Rogatej Turni | |
Państwo | |
---|---|
Pasmo | |
Sąsiednie szczyty | |
Data zdobycia |
5 sierpnia 1906 |
Pierwsze wejście |
H. Behn, E. Dubke, J. Franz |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Północne stoki opadają z przełęczy do Doliny Staroleśnej, południowe – do Doliny Sławkowskiej. Usypista Szczerbina jest punktem, z którego prowadzi do Doliny Sławkowskiej jedna z lepszych dróg zejściowych z Nowoleśnej Grani[1].
Pierwsze wejścia (przy przejściu granią):
- letnie: Heinrich Behn, Ernst Dubke i przewodnik Johann Franz senior, 5 sierpnia 1906 r.,
- zimowe: Władysław Krygowski, 13 marca 1928 r.[1]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/89/Nowole%C5%9Bna_Gra%C5%84_A1.jpg/240px-Nowole%C5%9Bna_Gra%C5%84_A1.jpg)
Przypisy
edytuj- ↑ a b c Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XIV. Warzęchowe Turnie – Zawracik Rówienkowy. Warszawa: Sport i Turystyka, 1971, s. 65–67.
- ↑ Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 390. ISBN 83-01-13184-5.