Otwórz menu główne

Włada Majewska

polska dziennikarka radiowa, aktorka, pieśniarka, działaczka emigracyjna

Włada Majewska, właśc. Włodzimira Władysława Majewska (ur. 19 marca 1911 lub 1914 we Lwowie, zm. 18 maja 2011 w Chislehurst[1]) – polska dziennikarka radiowa, aktorka i pieśniarka, działaczka emigracyjna.

Włada Majewska
Włodzimira Władysława Majewska
Ilustracja
1936
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1911
Lwów, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 18 maja 2011
Chislehurst, Wielka Brytania
Zawód, zajęcie artystka kabaretowa, piosenkarka
Narodowość polska
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Alfred Schutz, Włada Majewska i Wiktor Budzyński 1936

ŻyciorysEdytuj

Ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie oraz wydział prawa administracyjnego Uniwersytetu w Edynburgu.

W 1930 podjęła pracę w lwowskiej rozgłośni Polskiego Radia. Występowała jako piosenkarka i parodystka, od 1932 wraz z zespołem Szczepcia i Tońka w „Wesołej Lwowskiej Fali” Wiktora Budzyńskiego (po wojnie Majewska i Budzyński zawarli związek małżeński w Edynburgu, świadkiem na ich ślubie był generał Stanisław Maczek). Po agresji ZSRR na Polskę, 18 września 1939, wraz z zespołem, ewakuowała się do Rumunii. Występowali w Rumunii od 14 listopada 1939 do 13 lutego 1940 roku, dając 56 występów. 8 marca 1940 roku zespół „Lwowskiej Fali”' opuścił Rumunię i przez Jugosławię i Włochy pojechał do Armii Polskiej we Francji, dając 30 występów. 22 czerwca 1940 roku, po upadku Francji, na małym angielskim frachtowcu zespół ewakuował się do Szkocji. 24 czerwca 1940 roku odbył się tam pierwszy występ zespołu. Wraz z „Lwowską Falą” przeszła szlak bojowy 2 Korpusu. Teatralny zespół żołnierski wchodził w skład 10 Brygady Kawalerii Pancernej gen. Maczka. „Fala” wystąpiła dla polskiego wojska ponad 800 razy, dając spektakle na platformach ciężarówek, w barakach żołnierskich, a nawet w bunkrach. Ostatni występ zespołu miał miejsce 17 listopada 1946 roku w szpitalu wojskowym w Whitechurch.

Po wojnie pozostała na emigracji w Wielkiej Brytanii. Po rozwodzie z Wiktorem Budzyńskim została producentem kabaretów literackich Mariana Hemara oraz aktorką w jego teatrze w Londynie. Wraz z Leopoldem Kielanowskim, a następnie Tadeuszem Kryską-Karskim począwszy od wczesnych lat 50. przez ponad 30 lat prowadziła londyńskie biuro Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa RWE, nagrywając dla niej programy artystyczne, wywiady i codzienne korespondencje.W 1991 roku wraz z Renatą Bogdańską-Anders i Emilem Niedźwirskim odwiedziła pierwszy raz od 1939 roku Polskę. W trakcie wyjazdu odwiedziła też Lwów. W 1994 przekazała Polskiemu Radiu londyńskie archiwa RWE z dźwiękowym zapisem twórczości Mariana Hemara, zachowane dzięki jej staraniom. W 2005 roku uhonorowana Diamentowym Mikrofonem z okazji 80-lecia Polskiego Radia. Autorka książki wspomnieniowej wydanej w 2006 roku pod tytułem Z Lwowskiej Fali do Radia Wolna Europa.

Należała do Stowarzyszenia Pracowników, Współpracowników i Przyjaciół Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa Imienia Jana Nowaka-Jeziorańskiego.

Mieszkała w Wielkiej Brytanii. Ostatnie 1,5 roku życia spędziła w Dom Kombatanta „Antokol” w Chislehurst (Kent) pod Londynem.

Odznaczenia, nagrody i wyróżnieniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. PAP: Zmarła Włada Majewska - legenda „Wesołej Lwowskiej Fali”. gazetaprawna.pl, 2011-05-19. [dostęp 2011-05-27].
  2. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 31, Nr 7 z 31 grudnia 1980. 
  3. Wiadomości o lwowianach, Lwowie i Małopolsce Wschodniej. „Biuletyn”. Nr 1 (14), s. 38, Czerwiec 1968. Koło Lwowian w Londynie. 

Linki zewnętrzneEdytuj