Otwórz menu główne

Władysław Grabowski (fotograf)

łódzki fotograf
Ten artykuł dotyczy fotografa. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Władysław Grabowski (ur. 15 października 1894 w Łodzi, zm. 26 listopada 1979 tamże) – polski fotograf, właściciel zakładu fotograficznego czynnego od 1920 do 1940 w Łodzi przy ul. J. Kilińskiego 146.

Władysław Grabowski
Data i miejsce urodzenia 15 października 1894
Łódź
Data i miejsce śmierci 26 listopada 1979
Łódź
Zawód, zajęcie fotograf

Nauka, praca zawodowa, udział w wojnachEdytuj

Po otrzymaniu matury, uczył się fotografii w Wiedniu i Krakowie.

W czasie I wojny światowej walczył w Legionach w "Kompanii Śmierci". Do Łodzi przybył około 1918. Brał udział w wojnie 1920 i został ranny w rękę.

Po rekonwalescencji wrócił do Łodzi i tu otworzył zakład fotograficzny. Zdobył ok. 1921 rzemieślnicze uprawnienia czeladnicze fotograficzne, a 10 maja 1937 uzyskał uprawnienia mistrzowskie wydane przez Izbę Rzemieślniczą w Łodzi. Na walnym zebraniu członków 16 lipca 1934 w Łodzi został wybrany Starszym Cechu Fotografów Województwa Łódzkiego. Położył znaczne zasługi dla Cechu, będąc jedynym fotografem integrującym skłócone i nieaktywne środowisko. Na walnym zebraniu 14 marca 1939 złożył rezygnację z tej funkcji.

Równocześnie z firmowaniem zakładu fotograficznego (zakładem zatrudniającym około 7 osób kierowała żona Helena, prowadząca też własną firmę) pracował w straży pożarnej.

Uprawiał kolarstwo w Towarzystwie Sportowym „Aurora”.

W II wojnie światowej w 1939 pomimo kalectwa, wstąpił do wojska. Zakład przejął jego uczeń – Waldemar Rode, Niemiec, prowadził go przez całą wojnę przenosząc jeszcze w 1939 do pobliskiego obszerniejszego lokalu przy ul. J. Kilińskiego 151.

Po zakończeniu działań wojennych aresztowany przez Niemców i zesłany do obozu koncentracyjnego Auschwitz, uciekł z transportu i zamieszkał wraz z żoną w Warszawie, gdzie pracował w straży pożarnej i sprzedawał materiały fotograficzne.

W lutym 1945 powrócił do Łodzi, objął swój dawny zakład, który wkrótce, po rozwodzie, zostawił drugiej żonie, a sam otworzył nowy zakład fotograficzny przy ul. Piotrkowskiej 182. Uczył także fotografii w istniejącym od 1946 Technikum Fotograficznym i na Wydziale Budownictwa Politechniki Łódzkiej.

Osiągnięcia edytorskie i autorskie w fotografiiEdytuj

Zbierał materiały do historii fotografii, miał obszerny fachowy księgozbiór, cenny zbiór migawek, obiektywów i aparatów.

Prawdopodobnie wykonał, liczącą około 1000 zdjęć, dokumentację „Zjednoczonych Zakładów Scheibler i Grohman”. Jego częścią był album „United Industral Works K. Scheibler & L. Grohmann. Etablissements Industriels Société Anonym Lodz Poland – Pologne”.

W dwudziestoleciu międzywojennym wykonał ponad 150 zdjęć najważniejszych budynków użyteczności publicznej w Łodzi. Jego autorstwa są zdjęcia w albumie z 145 pocztówkowymi fotografiami obiektów miasta z lat 1930–1939 wydanym w 1939.

BibliografiaEdytuj

  • Strzałkowski Jacek: Historia fotografii w Łodzi do 1944 roku, Łódź, 1996, ISBN 83-906647-2-0, s. 65-66