Otwórz menu główne

Włodzimierz Natorf (ur. 12 października 1931[1] w Łodzi, zm. 19 lipca 2012 w Warszawie[2]) – polski dyplomata, ambasador PRL w ZSRS (1986–1990) i przy biurach ONZ w Genewie (1969–1973) i Nowym Jorku (1982–1984).

Włodzimierz Natorf
Data i miejsce urodzenia 12 października 1931
Łódź
Data i miejsce śmierci 12 lipca 2012
Warszawa
Ambasador RP przy Biurze ONZ w Genewie
Okres od 1969
do 1973
Następca Eugeniusz Wyzner
Ambasador RP w Biurze ONZ w Nowym Jorku
Okres od 1982
do 1984
Poprzednik Eugeniusz Wyzner
Następca Eugeniusz Noworyta
Ambasador RP w ZSRS
Okres od 1985
do 1989
Poprzednik Stanisław Kociołek
Następca Stanisław Ciosek
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Członek Związku Młodzieży Polskiej (1949–1950). Od 1949 członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

1955 ukończył studia na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Leningradzkiego, podejmując pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych PRL. Był przedstawicielem rządu PRL w organach ONZ (m.in. Komisji Ekonomicznej XVIII i XIX sesji Zgromadzenia Ogólnego). W latach 1966–1969 sprawował funkcję wicedyrektora departamentu w MSZ, a od 1969 do 1973 był stałym przedstawicielem przy Europejskim Biurze ONZ w Genewie. W latach 1973–1981 pełnił obowiązki wicedyrektora i dyrektora departamentu MSZ, następnie kierował Wydziałem Zagranicznym KC PZPR (1981–1982; 1985). W latach 1982–1984 reprezentował kraj jako stały przedstawiciel przy Biurze ONZ w Nowym Jorku. W 1986 został członkiem KC PZPR, obejmując jednocześnie funkcję ambasadora w Związku Sowieckim (1986-1990). Po 1990 był członkiem Sojuszu Lewicy Demokratycznej[3].

Od 2002 do śmierci był prezesem spółki Business Archiv[1].

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi.

Pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b KRS: 0000121498.
  2. a b Włodzimierz Natorf, Warszawa, 23.07.2012 - nekrolog, nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2019-07-08].
  3. Włodzimierz Natorf, Warszawa, 25.07.2012 - kondolencje, nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2019-07-08].

BibliografiaEdytuj