Wacław Osiński

Wacław Ksawery Osiński (ur. 12 lutego 1868 w Sztumskiej Wsi, zm. 17 marca 1945 w Wejherowie)[1] – duchowny katolicki, działacz polonijny w Republice Weimarskiej i Rzeszy Niemieckiej.

Wacław Ksawery Osiński
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1868
Sztumska Wieś
Data i miejsce śmierci 17 marca 1945
Wejherowo
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1894

ŻyciorysEdytuj

W 1888 ukończył Collegium Marianum w Pelplinie, a następnie gimnazjum w Malborku, maturę uzyskał 1891. Podjął też studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Braniewie. W 1894 we Fromborku przyjął święcenia kapłańskie. Od 1904 był proboszczem w Butrynach, równocześnie pełnił funkcję redaktora czasopisma „Warmiak” oraz współzałożyciela i prezesa Związku Polaków w Prusach Wschodnich. W 1919 pełnił funkcję wiceprezesa polskiej Rady Ludowej na Warmii. W 1920 roku był współzałożycielem i prezesem IV Dzielnicy Związku Polaków w Niemczech[2]. Długoletni prezes Polsko-Katolickiego Towarzystwa Szkolnego w Olsztynie. W marcu 1933 na plebanię w Butrynach napadli członkowie bojówek hitlerowskich, a Wacław Osiński musiał salwować się ucieczką[3].

Po wybuchu wojny w 1939 roku aresztowany i uwięziony w obozie koncentracyjnym Hohenbruch, a później w Sachsenhausen. Wkrótce został zwolniony oraz ponownie aresztowany w 1940 roku. Zmarł z wycieńczenia 17 marca 1945 roku w Wejherowie.

PrzypisyEdytuj

  1. Osiński Wacław, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2011-05-29].
  2. Paweł Sowa: Tropem spadkobierców Hakaty. Antypolska działalność Bund Deutscher Osten na Warmii i Mazurach (1933-1939), MON, Warszawa 1979
  3. Tomasz Darmochwał, Marek Jacek Rumiński: Warmia Mazury. Przewodnik, Białystok: Agencja TD, 1996. ​ISBN 83-902165-0-7​, s. 178

BibliografiaEdytuj

  • Wacław Ksawery Osiński w Leksykonie Warmii i Mazur
  • Paweł Sowa: Tropem spadkobierców Hakaty. Antypolska działalność Bund Deutscher Osten na Warmii i Mazurach (1933-1939), MON, Warszawa 1979