Otwórz menu główne

Wadym Mykołajowycz Tyszczenko, ukr. Вадим Миколайович Тищенко, ros. Вадим Николаевич Тищенко, Wadim Nikołajewicz Tiszczenko (ur. 24 marca 1963 w Gródku w obwodzie lwowskim, Ukraińska SRR, zm. 14 grudnia 2015[1] w Dniepropetrowsku) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski.

Wadym Tyszczenko
Ilustracja
Wadym Tyszczenko (2010)
Pełne imię i nazwisko Wadym Mykołajowycz Tyszczenko
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1963
Gródek
Data i miejsce śmierci 14 grudnia 2015
Dniepropetrowsk
Wzrost 186 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1981–1983 Nywa Winnica
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1984 Dynamo-d Kijów ? (?)
1984 Nywa Winnica 13 (4)
1985–1986 SKA Karpaty Lwów 77 (7)
1987–1992 Dnipro Dniepropetrowsk 109 (15)
1992–1994 Hapoel Hajfa 53 (4)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1987  ZSRR olimpijska 4 (0)
1987–1990  ZSRR 8 (0)
W sumie: 12 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1996–1997 Dnipro Dniepropetrowsk (asystent)
1998 Dnipro Dniepropetrowsk
1999 Krywbas-2 Krzywy Róg
2000–2001 Krywbas Krzywy Róg (asystent)
2001–2005 Dnipro Dniepropetrowsk (asystent)
2005 Dnipro Dniepropetrowsk
2006–2011 Dnipro Dniepropetrowsk (asystent)
2011–2015 Dnipro Dniepropetrowsk (dyr.sportowy)

Spis treści

Kariera piłkarskaEdytuj

Kariera klubowaEdytuj

Urodził w obwodzie lwowskim, chociaż ojciec pochodzi z obwodu sumskiego, a matka z Centralnej Ukrainy, dlatego uczył się w Internacie Sportowym we Lwowie. Pierwsze trenerzy - Wołodymyr Danyluk i Fedir Buszański. W 1981 zadebiutował w składzie Nywy Winnica. W sezonie 1984 występował w drużynie rezerwowej Dynamo Kijów, ale już w maju powrócił do Nywy. W 1985 przeszedł do SKA Karpat Lwów. W 1987 został piłkarzem Dnipra Dniepropetrowsk, z którym zdobył wiele sukcesów. Potem wyjechał zagranicę, gdzie bronił barw izraelskiego klubu Hapoel Hajfa, w którym zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

W 1987 pierwszy raz został powołany do olimpijskiej reprezentacji ZSRR, z którą zdobył złoty medal Igrzysk w Seulu w 1988, chociaż nie występował w turnieju finałowym przez kontuzję nogi otrzymanej przed turniejem. 29 sierpnia 1987 w meczu towarzyskim ze Jugosławią zadebiutował w radzieckiej kadrze seniorów.

Kariera trenerskaEdytuj

Od 1996 pracował jako asystent trenera w klubach Dnipro Dniepropetrowsk oraz Krywbas Krzywy Róg. W 1998 oraz w październiku-grudniu 2005 prowadził Dnipro. Potem kontynuował pracę w Dnieprze jako asystent[2]. Latem 2011 objął stanowisko dyrektora sportowego Dnipra[3].

Sukcesy i odznaczeniaEdytuj

Sukcesy kluboweEdytuj

Sukcesy reprezentacyjneEdytuj

Sukcesy indywidualneEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj