Otwórz menu główne
Juhaska Turnia Długi Giewont.jpg

Wielka Rówieńrówień pod północnymi ścianami Długiego Giewontu w Tatrach Zachodnich. Położona jest na wysokości około 1200-1260 m, jest stosunkowo płaska, ale pochyła. Dawniej była trawiasto-piarżysta i bezleśna, była wypasana i należała do Hali Strążyskiej. Wypasu zaprzestano tutaj już dawno i rówień zarosła lasem świerkowym[1].

Do Wielkiej Równi opadają dwa żleby: żleb Banie i Jeleni Żleb oraz wielkie kominy ze ścian Długiego Giewontu. Lawiny i ulewne deszcze znoszą nimi duże ilości gruzu skalnego, który spływa lasem przez Wielką Rówień[2].

Od nazwy Wielkiej Równi pochodzi nazwa dolinki, w której się ona znajduje – Dolina Wielkiej Równi będąca południowo-wschodnim odgałęzieniem Doliny Strążyskiej[1]. Władysław Cywiński dolinkę tę opisuje natomiast jako Dolinkę do Bani – ta nazwa pochodzi od tego, że w żlebie Banie dawniej istniały kopalnie rudy żelaza, tzw. banie. Dawniej na Wielką Rówień prowadziły dwa znakowane szlaki turystyczne: niebiesko-żółty zaczynający się poniżej Siklawicy i czerwony z Czerwonej Przełęczy. Dla turystów jest to obszar od dawna już zamknięty, jeszcze do niedawna bywali tutaj z rzadka (kilka razy w roku) taternicy, którzy wspinali się na północne ściany w masywie Giewontu. W. Cywiński pisze: „Widok na ścianę Długiego Giewontu jest stąd imponujący[2]. Obecnie również taternikom TPN zabronił wspinaczki na ścianach Giewontu, tworząc tutaj obszar ochrony ścisłej[3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. a b Władysław Cywiński: Giewont. Przewodnik szczegółowy, tom 1. Poronin: Wyd. Górskie, 1994. ISBN 83-7104-002-3.
  3. Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2009/10. ISBN 83-87873-36-5.