Wierchliczka

Wierchliczka (słow. Vrchriečky) – szczyt w grzbiecie głównym Małych Pienin, położony pomiędzy Przełęczą Rozdziela a Watriskiem. Ma wysokość 964 m n.p.m. i jest najdalej na wschód wysuniętym szczytem polskich Małych Pienin. Sam jego wierzchołek zwany jest Skałką. Przebiega przez niego granica słowacko-polska. Południowe, słowackie zbocza Wierchliczki są zalesione i wchodzą w skład PIENAP (słowackiego pienińskiego parku narodowego). Po północnej, polskiej stronie pod szczytem znajduje się duża polana Podskałka z widokami na Beskid Sądecki. Dalej niewielki pas lasu i znów duże i odkryte zbocza opadające do doliny Biała Woda. Zarówno polana, jak i odkryte zbocza w okolicach przełęczy Rozdziela to dawne pola uprawne nieistniejącej już wsi Biała Woda. Po wojnie i wysiedleniu zamieszkujących ją Łemków pola zostały wielkim nakładem kosztów zmeliorowane, założono na nich socjalistyczna spółdzielnię i hodowlę owiec. Wybudowano dużą bacówkę, która okazała się niepraktyczna i nie była używana. Obecnie pod lasem w okolicach przełęczy Rozdziela istnieją jej niszczejące ruiny. Na wielkich połoninach wypasane są owce i krowy przez baców z Podhala. Część pól uprawnych w grzbiecie od Wierchliczki do Wysokiej zostało zalesione modrzewiami, sosną i świerkiem.

Wierchliczka
Ilustracja
Ruiny bacówki pod Wierchliczką
Państwo  Polska
 Słowacja
Pasmo Pieniny, Karpaty
Wysokość 964 m n.p.m.
Położenie na mapie Pienin
Mapa lokalizacyjna Pienin
Wierchliczka
Wierchliczka
Ziemia49°22′58,5″N 20°35′32,0″E/49,382917 20,592222
Widok spod Wierchliczki na przełęcz Rozdziela i Beskid Sądecki

Północne zbocza Wierchliczki odwadniane są przez Potok Brysztański, który na obszarze rezerwatu przyrody Biała Woda uchodzi do potoku Biała Woda. Nazwa szczytu pochodzi od spływającego po jego południowych zboczach słowackiego potoku Riečka (słowacka nazwa szczytu po dosłownym przetłumaczeniu na język polski brzmi Wierchrzeczka).

Wierchliczka jest szczytem zwornikowym. W południowo-wschodnim kierunku odchodzi od niej długi grzbiet, który po słowackiej stronie ciągnie się poprzez Faklówkę i Wielką Górę (801 m) do miejscowości Jarzębina. Znajdująca się na nim Wielka Góra jest najdalej na wschód wysuniętym wzniesieniem Pienin.

Z rzadkich w Polsce gatunków roślin na Wierchliczce rośnie oset pagórkowy[1].

Szlaki turystyki pieszejEdytuj

  – od Drogi Pienińskiej grzbietem Małych Pienin przez Szafranówkę, Łaźne Skały, Cyrhle, Wysoki Wierch, Durbaszkę, Wysoką, Wierchliczkę, Przełęcz Rozdziela do Gromadzkiej Przełęczy w Beskidzie Sądeckim. Szlak nie prowadzi przez sam szczyt Wierchliczki, lecz nieco poniżej niego, po północnej, polskiej stronie przez polanę Podskałkę.

PrzypisyEdytuj

  1. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

BibliografiaEdytuj

  • Józef Nyka: Pieniny. Przewodnik. Wyd. IX. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006. ISBN 83-915859-4-8.
  • Pieniński Park Narodowy. Pieniny polskie i słowackie. Mapa 1:20 000. Kraków: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006/07. ISBN 83-87873-07-1.