Otwórz menu główne

Wiesław Helak (ur. 23 listopada 1948) – polski prozaik, a także scenarzysta i reżyser filmowy[1].

W latach 1966–1967 studiował aktorstwo w warszawskiej PWST. W roku 1972 ukończył studia na Wydziale Leśnym SGGW, a w 1978 na Wydzial Reżyserii PWSFTviT w Łodzi.

Dnia 7 marca 2019 otrzymał Nagrodę Literacką i Historyczną Identitas za powieść Nad Zbruczem. Jak podkreślił w laudacji prof. Maciej Urbanowski: Powieść Wiesława Helaka oryginalnie i świadomie kontynuuje ważny w polskiej prozie nurt kresowy.  Przypomina o roli ziemiaństwa dla naszej tożsamości. Jest dziełem literacko znakomitym i wyrafinowanym[2][3].

FilmografiaEdytuj

Źródło: filmpolski.pl[1]

  • 1975: Spotkanie (etiuda szkolna) – scenariusz, reżyseria
  • 1975: Dialog (etiuda szkolna) – reżyseria (w napisach określenie funkcji: realizacja)
  • 1975: Dzieci (film dokumentalny) – scenariusz, reżyseria
  • 1979: Własna wina (TV) – scenariusz, reżyseria
  • 1982: Coś się kończy (TV) – scenariusz, reżyseria
  • 1987: Opowieść Harleya – reżyseria
  • 1988: Złodziej (TV) – scenariusz, reżyseria

Twórczość literackaEdytuj

  • 2012: Lwowska noc (powieść)
  • 2013: Scenariusze syberyjskie (zbiór czterech opowieści)
  • 2014: Tryhubowa (powieść)
  • 2015: Tchnienie (powieść)
  • 2018: Nad Zbruczem (powieść)

PrzypisyEdytuj