Wiktor Groszkowski

aptekarz, wiceprezydent Łodzi

Wiktor Groszkowski (ur. 17 października 1868 w Kościelnicy, zm. 18 sierpnia 1936 w Łodzi) – wiceprezydent Łodzi, aptekarz.

Wiktor Groszkowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

17 października 1868
Kościelnica

Data i miejsce śmierci

18 sierpnia 1936
Łódź

Miejsce spoczynku

Cmentarz katolicki przy ulicy Ogrodowej w Łodzi

Zawód, zajęcie

farmaceuta, samorządowiec

Stanowisko

wiceprezydent Łodzi (1923–1927)

Partia

Stowarzyszenie Robotników Chrześcijańskich

Odznaczenia
Krzyż Pro Ecclesia et Pontifice (od 1908)

Życiorys

edytuj

Od 1892 był zarządcą apteki Kazimierza Leinwebera na pl. Wolności w Łodzi, następnie dzierżawił ją w latach 1899–1909. W 1909 otworzył aptekę przy ul. Konstantynowskiej 17 (ob. ul. Legionów 17). Posiadał własne laboratorium farmaceutyczne, ponadto założył Instytut Wód Mineralnych i Sztucznych przy ul. 6 Sierpnia 98, który prowadził do 1940[1].

W 1914 po ucieczce władz carskich z Łodzi uczestniczył w działalności Głównego Komitetu Obywatelskiego zastępującego władze miejskie. Działał w Sekcji Zaprowiantowania Miasta – skupował żywność poza Łodzią i sprowadzał ją do niej. Uczestniczył w pracach Komitetu Opałowego wydzielając opał instytucjom i mieszkańcom miasta. Działał również Komitecie Obywatelskim Niesienia Pomocy Biednym oferując tanie pożyczki ubogim, a także w Komitecie Tanich i Bezpłatnych Kuchni oferując biednym ciepłe posiłki. W okresie okupacji niemieckiej w 1915 odmówił członkostwa w Radzie Miejskiej w Łodzi z nominacji władz okupacyjnych, w konsekwencji zostając osadzonym na 6 miesięcy w obozie jenieckim w Beniaminowie koło Nieporętu[1].

Od 1919 przez kilka lat wraz z Janem Stypułkowskim oraz Ryszardem Pfeifferem prowadził wydawnictwo „Kurier Łódzki[2]. W 1923 został wybrany do Rady Miejskiej w Łodzi. W tym samym roku został wiceprezydentem miasta – funkcję tę piastował do 1927. Był jednym z inicjatorów budowy kanalizacji w mieście, budowy szkół i pierwszych łódzkich przedszkoli, zakładu rentgenowskiego. Był jednym z inicjatorów budowy pomnika Tadeusza Kościuszki oraz powstania Nagrody Literackiej miasta Łodzi. Był współtwórcą Stowarzyszenia Robotników Chrześcijańskich w Łodzi, którego początkowo był wiceprezesem, a od 1919 prezesem. Działał w Łódzkim Chrześcijańskim Towarzystwie Dobroczynności, Komitecie Kolonii Letnich dla Biednych i Chorych Dzieci i w Komitecie Opieki Szkolnej[3][4]. Wspierał inicjatywę „Kropla Mleka” związaną z opieką nad noworodkami i ich matkami. Był również członkiem i założycielem Stowarzyszenia Aptekarzy w Łodzi, członkiem oddziału łódzkiego Towarzystwa Opieki Szkolnej, wiceprezesem Towarzystwa Teatralnego w Łodzi oraz założycielem i prezesem Rady Nadzorczej spółki akcyjnej „Fabryka Papy Dachowej i Produktów Smołowcowych „Gospodarz” w Sieradzu”[1].

Został pochowany w grobie ziemnym na cmentarzu katolickim przy ul. Ogrodowej w Łodzi[1][5].

Odznaczenia

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. a b c d Stanisław Rachalewski, Zastygły nurt życia: Łódź, która odeszła, Zarząd Miasta, 1938, OCLC 297599585 [dostęp 2021-11-04].
  2. Leszek Olejnik, Z dziejów prasy łódzkiej. „Kurier Łódzki” i „Echo” – wydawnictwa Jana Stypułkowskiego (1919–1939), 1995, ISSN 0208-6050 [dostęp 2021-11-01] (pol.).
  3. a b Wiktor Groszkowski (1868–1936) – łódzki aptekarz, patriota, wzorowy obywatel i filantrop, [w:] Katarzyna Hanisz, Pamiętnik Jubileuszowego XXV Sympozjum Historii Farmacji, Krapkowice 2016.
  4. a b Łódzki słownik biograficzny – Wiktor Groszkowski (1868–1936)., [w:] Andrzej Kempa, Dziennik Łódzki, 18 lipca 1996.
  5. Wiktor Groszkowski 1936 w BillionGraves GPS Headstones | BillionGraves [online], pl.billiongraves.com [dostęp 2023-09-18].