Otwórz menu główne

Witold Sobków (ur. 17 lutego 1961 w Warszawie) – polski filolog, urzędnik państwowy i dyplomata, były wiceminister spraw zagranicznych.

Witold Sobków
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1961
Warszawa
Ambasador RP w Irlandii
Okres od 2002
do 2004
Poprzednik Janusz Skolimowski
Następca Tadeusz Szumowski
Stały przedstawiciel RP przy ONZ w Nowym Jorku
Okres od 2010
do 2012
Poprzednik Andrzej Towpik
Następca Ryszard Sarkowicz
Ambasador RP w Wielkiej Brytanii
Okres od 2012
do 2016
Poprzednik Barbara Tuge-Erecińska
Następca Arkady Rzegocki

ŻyciorysEdytuj

W latach 1979–1987 studiował na Uniwersytecie Warszawskim, najpierw w Instytucie Anglistyki (mgr filologii angielskiej w 1984), a następnie w Katedrze Italianistyki (mgr filologii włoskiej w 1987). Specjalizował się w lingwistyce teoretycznej i stosowanej. Uzyskał także stypendia w Hoover Institution on War, Revolution and Peace na Uniwersytecie Stanforda oraz na uczelniach włoskich (Siena, Perugia, Wenecja). Ukończył programy z zakresu bezpieczeństwa wewnętrznego i międzynarodowego na Uniwersytecie Harvarda oraz studiów islamskich na University of London.

Od sierpnia 1984 do marca 1991 był wykładowcą m.in. na Wydziale Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1991 został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W latach 1993–2000 pełnił kolejno funkcje radcy, radcy ministra i ministra pełnomocnego/zastępcy ambasadora w ambasadzie RP w Londynie. W 1998 pełnił rolę przedstawiciela urzędującego przewodniczącego OBWE w Grupie Kontaktowej. Po powrocie z zagranicy zajmował stanowiska kierownicze w ministerstwie, będąc kolejno wicedyrektorem Departamentu Europy Zachodniej, dyrektorem Departamentu Krajów Pozaeuropejskich i Systemu Narodów Zjednoczonych i starszym radcą ministra ds. europejskich. Następnie, od 2002 do 2006, sprawował urząd ambasadora RP w Irlandii.

Od 9 października 2006 do 27 grudnia 2006 pełnił funkcję podsekretarza stanu w MSZ. Od stycznia 2007 pracował jako ambasador tytularny w Departamencie Strategii i Planowania Polskiej Polityki Zagranicznej, od 1 stycznia 2008 do 9 kwietnia 2010 zajmował stanowisko dyrektora politycznego w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Następnie stanął na czele Stałego Przedstawicielstwa RP przy ONZ w Nowym Jorku[1], a od 2012[2] do 2016 pełnił funkcję ambasadora RP w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Po odwołaniu powrócił na stanowisko dyrektora politycznego w MSZ[3], zajmował je do 31 stycznia 2018.

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Psycholinguistic approaches to linguistic theories, Wyd. UW, Warszawa 1988
  • La Realizzazione delle tecniche di lettura al livello medio-superiore, Wyd. UW, Warszawa 1988
  • Współczesny Sudan: polityka islamska, PISM, Warszawa 1998

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj