Witold Zahorski

Witold Zahorski (ur. 4 kwietnia 1908 w Sosnowcu, zm. 5 września 1995[1]) – polski lekarz, specjalista medycyny pracy, rektor Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach.

ŻyciorysEdytuj

W 1932 ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, po studiach był organizatorem Ośrodka Chorób Zawodowych w Warszawie, pierwszej w Polsce placówki medycyny pracy, zajmował się badaniami nad pylicą, razem ze Zdzisławem Goreckim opublikował w 1939 monografię Pylice płuc[1]. W czasie II wojny światowej uczestniczył w tajnym nauczaniu[1].

Od 1945 przebywał na Śląsku, gdzie został ordynatorem oddziału chorób wewnętrznych Szpitala Ubezpieczalni Społecznej w Zabrzu. W latach 1946–1950 kierował Oddziałem Badania Pylic Instytutu Naukowo-Badawczego Przemysłu Węglowego, w latach 1946–1949 organizował jako inspektor lekarski służbę zdrowia w zakładach Zjednoczenia Przemysłu Koksowniczego, w 1950 został kierownikiem Kliniki Chorób Wewnętrznych, następnie Kliniki Chorób Wewnętrznych i Zawodowych Śląskiej Akademii Medycznej, w latach 1957–1962 był rektorem ŚAM. Równocześnie w latach 1950–1962 był wicedyrektorem, a w latach 1962–1970 dyrektorem Instytutu Medycyny Pracy w Przemyśle Węglowym i Hutniczym[1].

Był autorem opracowania radiologicznego wzorca pylic, klinicznej klasyfikacji zawodowych chorób płuc oraz definicji i podziału pylic[1].

Był pierwszym prezesem Polskiego Towarzystwa Medycyny Pracy (1968–1972)[1].

Był odznaczony Krzyżem Oficerskim i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. W 1982 otrzymał doktorat honoris causa Śląskiej Akademii Medycznej.

Jego córką była Barbara Zahorska-Markiewicz.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Henryka Langauer-Lewowicka: Wspomnienie o Profesorze Witoldzie Zahorskim (pol.). W: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine 2012, Vol. 15, No. 4 [on-line]. medycynasrodowiskowa.pl, 2012. [dostęp 2018-06-24].