Otwórz menu główne

Wojciech z Siecienia, znany też jako Albert[1] z Siecienia (zm. 3 lutego 1502) – polski dominikanin i inkwizytor.

Wojciech
Data i miejsce urodzenia ?
Siecień
Data i miejsce śmierci 3 lutego 1502
Kraków (?)
Prowincjał polskiej prowincji dominikanów
Okres sprawowania 1478 – 3 lutego 1502
Inkwizytor diecezji krakowskiej
Okres sprawowania maj 1478 – 3 lutego 1502
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Zakon dominikanów
Śluby zakonne 1456
Prezbiterat przed 1458

Pochodził z Siecienia w ziemi dobrzyńskiej, z rodziny szlacheckiej herbu Powała. W 1453, będąc klerykiem diecezji płockiej, rozpoczął studia na uniwersytecie krakowskim, gdzie w 1455 uzyskał stopień bakałarza. W 1456 wstąpił do zakonu dominikanów w konwencie wrocławskim. W 1458 został przeorem konwentu w Żninie. W 1461 został skierowany na dalsze studia do Krakowa, a w 1464 do Bolonii. W latach 1465–1470 pełnił funkcję lektora w konwencie krakowskim i miejscowym studium generalnym. W 1470 został wybrany przeorem konwentu w Środzie. W tym samym roku był też jednym z definitorów kapituły generalnej zakonu obradującej w Awinionie oraz polskiej kapituły prowincjonalnej obradującej we Lwowie. Między 1470 a 1474 uzyskał tytuł magisterski.

W maju 1478 został mianowany inkwizytorem diecezji krakowskiej, a krótko potem został obrany prowincjałem polskiej prowincji dominikańskiej. Na początku 1479 jego wybór został zatwierdzony przez generała zakonu Leonarda Masuetiego, który jednocześnie udzielił mu dyspensy od zakazu łączenia funkcji prowincjała i inkwizytora. Obie te funkcje Wojciech pełnił aż do śmierci.

Wojciech z Siecienia uczestniczył jako inkwizytor w procesach podejrzanych o husytyzm w diecezji włocławskiej w 1480 (proces Frydana z Lupsina) i 1499 (proces Adama z Radziejowa). Za pontyfikatu Innocentego VIII był komisarzem papieskim ds. głoszenia krucjaty antytureckiej. Jako prowincjał wspierał reformy obserwanckie w swoim zakonie, m. in. zreformował studium zakonne w Gryfii (1496). W 1481 był jednym z definitorów kapituły generalnej w Rzymie.

Wielu późniejszych autorów błędnie przypisało mu pełnienie funkcji biskupa pomocniczego archidiecezji gnieźnieńskiej, myląc go z innym dominikaninem Wojciechem z Sochaczewa.

PrzypisyEdytuj

  1. Po łacinie imię Wojciech często było tłumaczone jako "Albert" lub "Adalbert", gdyż takie było chrześcijańskie imię św. Wojciecha.

BibliografiaEdytuj

  • Maciej Zdanek: Inkwizytorzy dominikańscy w diecezji krakowskiej w średniowieczu. w: Paweł Kras (red.): Inkwizycja papieska w Europie środkowo-wschodniej. Kraków: Esprit SC, 2010, s. 236-237 nr 11. ISBN 978-83-61989-33-2.