Wulf Wilenski

Wulf (Wolf) Lejbowicz Wilenski (ros. Вульф (Вольф) Лейбович Виленский, lit. Vulfas (Volfas) Vilenskis, ur. 21 sierpnia 1919 w Kownie, zm. 15 stycznia 1992 w Bat Jamie) – radziecki wojskowy, Bohater Związku Radzieckiego (1945).

Wulf Wilenski
Вульф Виленский
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia

21 sierpnia 1919
Kowno

Data i miejsce śmierci

15 stycznia 1992
Bat Jam

Przebieg służby
Lata służby

1940-1972

Siły zbrojne

Armia Czerwona/Armia Radziecka

Jednostki

249 pułk piechoty 16 Litewskiej Dywizji Piechoty 2 Gwardyjskiej Armii

Stanowiska

dowódca batalionu

Główne wojny i bitwy

front wschodni (II wojna światowa)

Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Aleksandra Newskiego (Związek Radziecki) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w żydowskiej rodzinie robotniczej. W 1936 ukończył technikum w Kownie, później był podoficerem litewskiej armii, po aneksji Litwy przez ZSRR mieszkał i pracował w Uzbeckiej SRR na stacji kolejowej. Od 1940 służył w Armii Czerwonej, w 1941 skończył szkołę piechoty, od czerwca 1941 walczył w wojnie z Niemcami, od 1943 należał do WKP(b). W walkach w rejonie Pojegów 11-13 października 1944 jako dowódca batalionu 249 pułku piechoty 16 Litewskiej Dywizji Piechoty 2 Gwardyjskiej Armii 1 Frontu Nadbałtyckiego w stopniu majora zabił wielu żołnierzy wroga i doprowadził do odparcia niemieckiego kontrataku; został wówczas ranny. Po wojnie ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego, kierował katedrą wojskową Wileńskiego Uniwersytetu Państwowego, w 1972 został przeniesiony do rezerwy w stopniu pułkownika. W 1983 wyjechał do Izraela, gdzie działał w Związku Inwalidów Wojennych Izraela i napisał wspomnienia.

OdznaczeniaEdytuj

I medale.

BibliografiaEdytuj