Yoel Romero

kubański zapaśnik i zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA)

Yoel Romero Palacio (ur. 30 kwietnia 1977 w Pinar del Río) – kubański zapaśnik stylu wolnego, wicemistrz olimpijski (2000), multimedalista mistrzostw świata. Od 2009 roku zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). Jest starszym bratem zawodowego boksera Yoana Pablo Hernándeza.

Yoel Romero Palacio
ilustracja
Pseudonim

Soldier of God

Data i miejsce urodzenia

30 kwietnia 1977
Pinar del Río

Obywatelstwo

Kuba

Wzrost

178 cm

Masa ciała

93 kg

Styl walki

zapasy

Debiut

2009

Federacja

Bellator MMA

Kategoria wagowa

średnia półciężka

Klub

American Top Team

Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk

20

Zwycięstwa

14

Przez nokauty

12

Przez decyzje

2

Porażki

6

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kuba
Igrzyska olimpijskie
srebro Sydney 2000 zapasy
(st. wolny, 85 kg)
Mistrzostwa świata
brąz Teheran 1998 st. wolny, 85 kg
złoto Ankara 1999 st. wolny, 85 kg
brąz Krasnojarsk 2001 st. wolny, 85 kg
srebro Teheran 2002 st. wolny, 84 kg
srebro Budapeszt 2005 st. wolny, 84 kg
Igrzyska panamerykańskie
brąz Winnipeg 1999 st. wolny, 85 kg
złoto Santo Domingo 2003 st. wolny, 84 kg
Mistrzostwa panamerykańskie
złoto Winnipeg 1998 st. wolny, 85 kg
złoto Santo Domingo 2001 st. wolny, 85 kg
złoto Maracaibo 2002 st. wolny, 84 kg
złoto Gwatemala 2004 st. wolny, 96 kg
złoto San Salvador 2007 st. wolny, 84 kg
Igrzyska Ameryki Środkowej i Karaibów
złoto Maracaibo 1998 st. wolny, 84 kg
  1. Bilans walk aktualny na 7 maja 2022.

Sportowa karieraEdytuj

ZapasyEdytuj

Na przełomie XX i XXI wieku był czołowym zapaśnikiem świata w wadze półciężkiej. Pierwszy znaczący sukces na arenie międzynarodowej odniósł w 1998 roku, zajmując 3. miejsce w mistrzostwach świata stylu wolnego. Rok później w Ankarze zdobył już czempionat globu.

W 2000 roku uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Sydney. Zdobył srebrny medal, ulegając w turnieju wagi półciężkiej jedynie Rosjaninowi Adamowi Sajtijewowi.

W następnych latach był dwukrotnym wicemistrzem świata (2002, 2005) i mistrzem igrzysk panamerykańskich (2003). W swoim drugim występie olimpijskim, w 2004 roku w Atenach, znalazł się tuż poza podium, zajmując 4. miejsce. Pięciokrotnie wygrywał mistrzostwa panamerykańskie. Złoto na igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów w 1998. Zajął pierwsze miejsce w Pucharze Świata w 1998, 2000 i 2005; drugie w 1999; trzecie w 1997 roku.

W 2007 roku, podczas zawodów w Lipsku Romero zbiegł ze zgrupowania kadry i nie powrócił na Kubę[1]. Zamieszkał na stałe w Norymberdze. Utrzymywał się z posady trenera zapasów. Później dołączyła tam do niego żona z córką[2].

Mieszane sztuki walkiEdytuj

W grudniu 2009 roku w wieku 32 lat zadebiutował w zawodowym MMA. W ciągu półtora roku wygrał cztery walki z rzędu przed czasem (w tym w Dąbrowie Górniczej z polskim zawodnikiem Michałem Fijałką). W lipcu 2011 roku podpisał kontrakt ze Strikeforce, drugą co do wielkości organizacją MMA na świecie[3]. Zadebiutował w niej 9 września, gdy podczas gali w Cincinnati zmierzył się z byłym mistrzem Strikeforce w wadze półciężkiej, Brazylijczykiem Rafaelem Cavalcante. Kubańczyk przegrał przez nokaut w drugiej rundzie[4]. Mimo druzgocącej porażki z Cavalcante podpisał kontrakt z UFC. Zadebiutował w niej 20 kwietnia 2013 nokautując uderzeniem kolanem z wyskoku Clifforda Starksa. 27 września 2014 pokonał przez techniczny nokaut Tima Kennedy’ego, a 27 czerwca 2015 zanotował największe zwycięstwo w swojej dotychczasowej karierze zawodnika MMA pokonując przed czasem byłego mistrza UFC w wadze półciężkiej Lyoto Machide.

8 lipca 2017 na UFC 213 zmierzył się o tymczasowe mistrzostwo UFC w wadze średniej z Australijczykiem Robertem Whittakerem, ostatecznie przegrywając z nim niejednogłośnie na punkty[5].

Lista walk w MMAEdytuj

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
  Melvin Manhoef (32-15-1) Bellator Dublin 23.09.2022   Dublin Co-Main Event
Wygrana 14-6   Alex Polizzi (10-1) TKO (iosy pięściami w parterze) 3 4:59 Bellator 280 6.05.2022   Paryż Co-Main Event
Przegrana 13-6   Phil Davis (22-6) Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 Bellator 266 18.09.2021   Uncasville Debiut w Bellator MMA, Powrót do wagi półciężkiej, Main Event
Przegrana 13-5   Israel Adesanya (18-0) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 248 7.03.2020   Las Vegas Pojedynek o pas mistrzowski UFC w wadze średniej, Main Event
Przegrana 13-4   Paulo Costa (12-0) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 241 17.08.2019   Anaheim Bonus za walkę wieczoru
Przegrana 13-3   Robert Whittaker (19-4) Decyzja (niejednogłośna) 5 5:00 UFC 225 09.06.2018   Chicago Pojedynek o pas mistrzowski UFC w wadze średniej, Romero po raz drugi nie wykonał wagi i walka nie toczyła się o pas[6], Bonus za walkę wieczoru, Main Event
Wygrana 13-2   Luke Rockhold (16-3) KO (ciosy) 3 1:28 UFC 221 10.02.2018   Perth Pojedynek o tymczasowy pas mistrzowski UFC w wadze średniej, Kubańczyk nie zrobił wagi i w razie jego zwycięstwa nie otrzymał tytułu mistrzowskiego, Main Event
Przegrana 12-2   Robert Whittaker (18-4) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 213 08.07.2017   Las Vegas Pojedynek o tymczasowy pas mistrzowski UFC w wadze średniej, Bonus za walkę wieczoru, Main Event
Wygrana 12-1   Chris Weidman (13-1) TKO (latające kolano i ciosy pięściami w parterze) 3 0:24 UFC 205 12.11.2016   Nowy Jork Bonus za występ wieczoru
Wygrana 11-1   Ronaldo Souza (22-3) Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC 194 12.12.2015   Las Vegas
Wygrana 10-1   Lyoto Machida (22-6) KO (ciosy łokciami) 3 1:38 UFC Fight Night: Machida vs. Romero 27.06.2015   Hollywood Bonus za występ wieczoru, Main Event
Wygrana 9-1   Tim Kennedy (18-4) TKO (ciosy pięściami) 3 0:38 UFC 178 27.09.2014   Las Vegas Bonus za walkę wieczoru
Wygrana 8-1   Brad Tavares (12-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC on Fox: Werdum vs. Browne 19.04.2014   Orlando
Wygrana 7-1   Derek Brunson (11-2) TKO (ciosy pięściami) 3 3:23 UFC Fight Night: Rockhold vs. Philippou 15.01.2014   Duluth Bonus za walkę wieczoru
Wygrana 6-1   Ronny Markes (14-1) KO (ciosy pięściami) 3 1:39 UFC: Fight for the Troops 3 06.11.2013   Fort Campbell
Wygrana 5-1   Clifford Starks (8-1) KO (cios kolanem z wyskoku) 1 1:32 UFC on Fox 7 - Henderson vs. Melendez 20.04.2013   San Jose Debiut w wadze średniej, Debiut w UFC, Bonus za nokaut wieczoru
Przegrana 4-1   Rafael Cavalcante (10-3) KO (ciosy pięściami) 2 4:51 Strikeforce: Barnett vs. Kharitonov 10.09.2011   Cincinnati
Wygrana 4-0   Laszlo Eck (0-0) KO (cios pięścią) 1 0:33 Fight of the Night 2011 27.05.2011   Greding
Wygrana 3-0   Nikita Petrovs (1-4) TKO (niezdolność do walki) 1 2:58 SFC 3: MMA Fight Night 05.03.2011   Gießen
Wygrana 2-0   Michał Fijałka (6-1) TKO (niezdolność do walki) 3 4:05 IFF 1: Odwieczna walka 08.10.2010   Dąbrowa Górnicza
Wygrana 1-0   Sascha Weinpolter (7-1) TKO (ciosy pięściami) 1 0:48 Fight of the Night 2009 20.12.2009   Norymberga Debiut w MMA

PrzypisyEdytuj

  1. Yoel Romero wystąpi na IFF 1 w Dąbrowie Górniczej. mmarocks.pl, 22 września 2010. [dostęp 2011-09-14].
  2. Maggie Hendricks: Yoel Romero’s long road to Strikeforce debut (ang.). sports.yahoo.com, 9 września 2011. [dostęp 2011-09-14].
  3. Mike Chiappetta: Former Olympian Yoel Romero Signs with Strikeforce, Will Face Feijao In Debut (ang.). mmafighting.com, 27 lipca 2011. [dostęp 2011-09-14].
  4. Brian Knapp: Barnett, Cormier Bound for Final (ang.). sherdog.com, 10 września 2011. [dostęp 2011-09-11].
  5. Brian Knapp: Robert Whittaker Outlasts Yoel Romero in UFC 213 Headliner, Seizes Interim Title (ang.). sherdog.com, 2017-07-08. [dostęp 2017-07-08].
  6. Yoel Romero nie zrobił wagi i po raz kolejny nie będzie mógł zdobyć pasa. Zabrakło niewiele! [WIDEO], MMA PL, 8 czerwca 2018 [dostęp 2019-08-24] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj