Zaginięcie Emanueli Orlandi

Zaginięcie Emanueli Orlandi – niewyjaśnione zaginięcie Emanueli Orlandi, które miało miejsce 22 czerwca 1983 roku.

Emanuela Orlandi urodziła się 14 stycznia 1968 roku[1]. Była obywatelką Watykanu. Jej ojciec był świeckim urzędnikiem kurii rzymskiej[2].

Okoliczności porwaniaEdytuj

Zaginięcie Orlandi miało miejsce 22 czerwca 1983. Wybrała się ona na zajęcia do szkoły muzycznej[2]. Pierwszym podejrzanym związanym z jej zniknięciem był były rektor bazyliki św. Apolinarego[3].

HipotezyEdytuj

Według dziennikarza Pina Nicotriego dziewczyna padła ofiarą siatki księży, którzy potem celowo naprowadzili śledztwo w sprawie jej zaginięcia na wątek zamachowca Mehmeta Alego Ağcy[2]. Po przedawnieniu sprawy fotograf Marco Fassoni Accetti zeznał, że miał powiązania z siatką, która porwała dziewczynę[2]. Dla uwiarygodnienia swojej wersji Accetti zaprowadził włoskich dziennikarzy na miejsce kryjówki, gdzie według jego relacji znaleziono flet zaginionej dziewczyny zawinięty w gazetę w 1985 roku[2]. Wyniki badań DNA pobranych z fletu nie przyniosły żadnych rezultatów[2]. Wstępne badania wykazały, że autorką czterech listów w sprawie porwanej dziewczyny jest żona Accettiego[2]. W czerwcu 2005 roku, po emisji odcinków programu o osobach zaginionych poświęconego Emanueli Orlandi, odebrano telefon od anonimowego informatora, który twierdził, że Emanuelę pochowano w sarkofagu w bazylice św. Apolinarego[4], w grobie Enrico De Pedisa[5]. Na polecenie prokuratury otwarto grób De Pedisa, lecz nie znaleziono w nim szczątków zaginionej dziewczyny[6].

W maju 2012 roku znany egzorcysta ojciec Gabriele Amorth stwierdził, że Emanuela została porwana przez Żandarmerię Watykańską do udziału w grupowych aktach seksualnych[7].

W listopadzie 2018 w podziemiu apostolskiej nuncjatury w Rzymie natrafiono na szczątki młodej kobiety, jednak nie potwierdzono by należały one do zaginionej nastolatki[8].

11 lipca 2019 w związku z poszukiwaniami ciała zaginionej dziewczyny otwarto krypty arystokratek Carlotty Federiki Meklemburskiej i Sophie von Hohenlohe na cmentarzu Teutońskim przy bazylice św. Piotra, które okazały się puste, lecz w pobliżu dwóch grobowców zostały znalezione ossuaria z kośćmi[9][10]. 20 lipca 2019 w trakcie badań w ossuariach odkryto tysiące kości[11][12]. 28 lipca 2019 dyrekcja w watykańskim biurze prasowym podała do wiadomości publicznej, że analizy badań morfologicznych setek kości wykazały, że pochodzą one z XIX wieku[13].

Oddźwięk w PolsceEdytuj

W 2013 Agnieszka Zakrzewicz wydała książkę pt. Watykański labirynt opartą na rozmowach o morderstwie Roberta Calviego, o zamachu na papieża Jana Pawła II i zaginionej Emanueli Orlandi[14].

PrzypisyEdytuj