Zagubione uczucia

film w reżyserii Jerzego Zarzyckiego (1957)

Zagubione uczucia – polski film psychologiczny z 1957 roku w reżyserii Jerzego Zarzyckiego, do którego scenariusz napisali – oprócz reżysera – Hanna Mortkowicz-Olczakowa, Jerzy Andrzejewski oraz Julian Dziedzina.

Zagubione uczucia
Gatunek film psychologiczny
Rok produkcji 1957
Data premiery 21 października 1957
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 75 min
Reżyseria Jerzy Zarzycki
Scenariusz Hanna Mortkowicz-Olczakowa
Jerzy Andrzejewski
Jerzy Zarzycki
Julian Dziedzina
Główne role Maria Klejdysz
Andrzej Jurczak
Władysław Woźnik
Ewa Stojowska
Wiktor Nanowski
Muzyka Stanisław Wisłocki
Zdjęcia Antoni Wójtowicz
Scenografia Jan Grandys
Montaż Janina Niedźwiecka
Produkcja Zespół Filmowy Syrena
Wytwórnia Wytwórnia Filmów Fabularnych w Łodzi

Adaptacja krótkiej opowieści Mortkowicz-Olczakowej, zatytułowanej Zośka, ukazywała losy przodownicy pracy z Nowej Huty, która nie daje sobie rady z wychowaniem pięciorga dzieci. Najstarszy jej syn niebawem brata się ze środowiskiem chuliganów, którzy pewnej nocy wyrzucają z nowohuckiego tramwaju motorniczego i pędzą w stronę Placu Centralnego ku przerażeniu pasażerów[1].

Zagubione uczucia powstały przy współpracy współtwórców Końca nocy – Walentyny Uszyckiej oraz Juliana Dziedziny – i dzielą z nim podobny portret wielkomiejskiej chuliganerii. Po premierze 21 października 1957 film Zarzyckiego okazał się jednak niecenzuralny ze względu na zbyt ponury wizerunek Nowej Huty (projektu państwa komunistycznego) i został zdjęty po kilku dniach z ekranów. Mimo to Zagubione uczucia otrzymały Syrenkę Warszawską dla najlepszego filmu polskiego roku, wespół z Człowiekiem na torze (1956) Andrzeja Munka[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Lubelski 2015 ↓, s. 214.

BibliografiaEdytuj

  • Tadeusz Lubelski, Historia kina polskiego 1895-2014, Kraków: Universitas, 2015.

Linki zewnętrzneEdytuj