Świstowa Grań w prawej części zdjęcia – widok z Małej Wysokiej
Świstowe Turnie – widok z Doliny Ciężkiej (z podpisami)

Świstowa Grań (słow. hrebeň Svišťových veží[1]) – boczna grań Tatr, oddzielająca Dolinę Świstową od doliny Rówienki w słowackich Tatrach Wysokich. Odgałęzia się ona na północny zachód od Świstowego Szczytu i opada do głównego ciągu Doliny Białej Wody[2]. Najbardziej charakterystycznymi obiektami w Świstowej Grani jest pięć Świstowych Turni (Svišťové veže).

Od grani głównej Tatr Wysokich Świstowa Grań odchodzi w najwyższym punkcie Świstowego Szczytu, tzw. Wielkim Świstowym Szczycie. Od tego punktu w grani znajdują się kolejno[1][3]:

Świstowe Turnie są mocno pozębionym, stosunkowo poziomym odcinkiem dolnej połowy Świstowej Grani. Ich nazwę rozciągano nieraz na całą Świstową Grań, jest to jednak błędne[3].

Świstowa Grań znajduje się poza szlakami turystycznymi na obszarze ochrony ścisłej TANAP-u. Nazwy w tej grani związane są z występującymi tu świstakami[4].

Pierwsi grań od Przełęczy nad Polaną do Wielkiej Świstowej Turni przeszli Władysław Kulczyński junior, Mieczysław Świerz i Tadeusz Świerz 6 sierpnia 1908 r. Całą grań przeszedł Alfréd Grósz 30 sierpnia 1912 r. Zimą pierwsi byli Jan Červinka i František Pašta 6 grudnia 1954 r., ale nie wiadomo, w którym punkcie rozpoczęli wspinaczkę[3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 245-246. ISBN 83-01-13184-5.
  2. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.
  3. a b c Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XIV. Warzęchowe Turnie – Zawracik Rówienkowy. Warszawa: Sport i Turystyka, 1971, s. 160-205.
  4. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.