Otwórz menu główne

3 Karpacki Batalion Ciężkich Karabinów Maszynowych

3 Karpacki Batalion Ciężkich Karabinów Maszynowych (3 Baon CKM) – oddział piechoty Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

3 Karpacki Batalion Ciężkich Karabinów Maszynowych
Ilustracja
Oznaka 3 Dywizji Strzelców Karpackich
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1942
Rozformowanie 1947
Nazwa wyróżniająca Karpackich
Tradycje
Rodowód Samodzielna Kompania Ciężkich Karabinów Maszynowych
Dowódcy
Pierwszy kpt. Malik Somchjanc
Działania zbrojne
II wojna światowa w Afryce
Bitwa o Tobruk
Kampania włoska
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich
2 Korpus Strzelców
3 Dywizja Strzelców Karpackich

Spis treści

Historia batalionuEdytuj

W 1941 roku w składzie Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich została zorganizowana Samodzielna Kompania Ciężkich Karabinów Maszynowych. Dowódcą kompanii był kapitan Malik Somchjanc, a jego zastępcą podporucznik Józef Wolański.

W maju 1942 roku kompania została wyłączona ze składu Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich i podporządkowana dowódcy 2 Korpusu Strzelców[1].

Na podstawie rozkazu Ldz. 2470/I/Tjn./42 dowódcy Wojska Polskiego na Środkowym Wschodzie z 27 maja 1942 roku kompania została przeformowana w 1 Batalion Karabinów Maszynowych. W trakcie organizacji batalion pod względem gospodarczym podporządkowany był Dywizji Strzelców Karpackich[1].

12 września 1942 roku została powołana Armia Polska na Wschodzie.

Na podstawie rozkazu Ldz. 100/Tjn./42 dowódcy Armii Polskiej na Wschodzie z 12 października 1942 batalion został podporządkowany dowódcy Dywizji Strzelców Karpackich[2].

W listopadzie 1942 roku Dywizja Strzelców Karpackich została przeformowana w 3 Dywizję Strzelców Karpackich, a batalion w 3 Karpacki Batalion Ciężkich Karabinów Maszynowych o stanie 30 oficerów i 719 szeregowców. Stanowisko dowódcy batalionu objął podpułkownik dyplomowany piechoty Tadeusz Skinder[3].

Od 13 listopada do 4 grudnia 1942 roku dywizja przemieściła się do rejonu Mosul-Qaiyara (Qayyarah), gdzie przejęła od hinduskiej 8 Dywizji Piechoty zadanie obrony kierunku Rawanduz-Mosul, czyli drogi prowadzącej z Persji do północno-wschodniego Iraku. W tej drugiej miejscowości stacjonował 3 Baon CKM[4].

25 maja 1943 roku batalion jako jednostka administracyjna został przydzielony pod względem gospodarczym do Kwatery Głównej 3 Dywizja Strzelców Karpackich[5].

4 lipca 1943 roku podpułkownik Skinder został mianowany zastępcą dowódcy 2 Brygady Strzelców Karpackich. 9 lipca 1943 roku dowódca armii wyznaczył majora Antoniego Miedźwiedź na stanowisko dowódcy baonu[6]. Po zakończeniu walk, na przełomie lipca i sierpnia 1945 batalion wyznaczony został do pełnienia służby wartowniczej. Wszedł w skład Zgrupowania Brygadowego „Tobruk” Grupy „Straż” (Polish Guarg Group)[7]. W lutym 1946 strzegł obozów jeńców niemieckich w rejonie Cesenatico[8].

Żołnierze batalionuEdytuj

Dowódcy batalionu
  • ppłk dypl. piech. Tadeusz Skinder (XI 1942 – 4 VII 1943)
  • mjr / ppłk piech. Antoni Miedźwiedź (9 VII 1943 - 1947)
Zastępcy dowódcy
  • mjr Melik Samochjanc (1 VI 1943 - V 1944)[9]
  • mjr Artur Bronisław Dubeński (V 1944 - 1947)[10]

PrzypisyEdytuj

  1. a b Kronika 3 DSK 1943 ↓, s. 10.
  2. Kronika 3 DSK 1943 ↓, s. 23.
  3. Kronika 3 DSK 1943 ↓, s. 19, 21.
  4. Kronika 3 DSK 1943 ↓, s. 23-24.
  5. Kronika 3 DSK 1943 ↓, s. 32.
  6. Kronika 3 DSK 1943 ↓, s. 36-37.
  7. Żak 2014 ↓, s. 137.
  8. Żak 2014 ↓, s. 144.
  9. Tadeusz Kryska-Karski|Henryk Barański, Piechota Polska 1939-1945 zeszyt nr 14 str.94, 1973.
  10. Tadeusz Panecki (red.), 2 Korpus Polski w bitwie o Monte Cassino z perspektywy półwiecza, 1994, załącznik s. 236.

BibliografiaEdytuj

  • Tadeusz Panecki(red.): 2 Korpus Polski w bitwie o Monte Cassino z perspektywy półwiecza. Warszawa: Bellona, 1994. ISBN 83-1108291-X.