Otwórz menu główne

6 Dywizja Górska (niem. 6. Gebirgs-Division) – dywizja piechoty Wehrmachtu.

6 Dywizja Górska
6. Gebirgs-Division
ilustracja
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 1940
Rozformowanie 1945
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość Oberkommando des Heeres
Skład patrz tekst

Została utworzona 1 czerwca 1940 r. na poligonie Heuberg w Wittenbergii na bazie 139 pułku piechoty z 3 Dywizji Górskiej. W jej skład wchodzili żołnierze z Bawarii, a także mniej liczni Austriacy.

Szlak bojowyEdytuj

Dywizja początkowo stacjonowała we Francji, gdyż miała brać udział w planowanej inwazji na Wielką Brytanię. Później uczestniczyła w kampanii bałkańskiej, zajmowała Saloniki i Ateny oraz w niewielkim stopniu uczestniczyła w desancie na Kretę. W 1941 r. została przerzucona do Norwegii a następnie do północnej Finlandii. Była aktywna w Laponii do schyłku 1944 r. Gdy Finlandia wycofała się z wojny, 6 Dywizja Górska wycofała się do Norwegii i pozostała tam do kapitulacji w maju 1945 r.

Dowódcy dywizjiEdytuj

  • Generalmajor Ferdinand Schörner, od 31 maja 1940,
  • Generalleutnant Christian Philipp, od 17 stycznia 1942,
  • Generalmajor Max-Josef Pemsel, od 20 sierpnia 1944,
  • Oberst Josef Remold, od 20 kwietnia 1945[1].

SkładEdytuj

  • 141. pułk strzelców górskich
  • 143. pułk strzelców górskich
  • 47. batalion przeciwpancerny
  • 118. pułk artylerii górskiej
  • 96. batalion łączności
  • 91. górski batalion inżynieryjny
  • 91. batalion zapasowy
  • 91. dywizyjne oddziały zaopatrzeniowe

PrzypisyEdytuj

  1. Mitcham jr. 2010 ↓, s. 264-266.

BibliografiaEdytuj

  • Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Dywizje strzeleckie i lekkie. Ordre de Bataille. Warszawa: Belona S.A., 2010. ISBN 978-83-11-11655-9.

Linki zewnętrzneEdytuj